นี้ถูกใช้เป็นหอพักนักศึกษาหญิง แต่หลังจากมีนักศึกษาหญิงฆ่าตัวตายในชั้นนั้นก็ถูกปิดตายจนกระทั่งเดี๋ยวนี้ ส่วนข่าวของเธอก็ถูกปิดเหมือนกัน จนมาปีนี้มันถูกเปิดใช้ขึ้นมาใช้เป็นหอพักนักศึกษาชายปี 1 แต่นานมาแล้วไม่มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ แล้วแมวจะมาจากไหน ถ้าเป็นแมวจริงอย่างที่พี่ว่ามันก็คงจะตัวใหญ่มาก!”“ฮ่า ๆ ๆ บางทีฟางเหวินอาจจะเรียนหนักไป เธอเหนื่อยก็เลยเห็นภาพหลอนไงเล่า…” ฉินเฉาพยายามหาเหตุผลอื่นมาลบล้าง“ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้น…” ฟางเหวินส่ายหัว “ตาของหนูยังดีอยู่ ยังมีคนอื่น ๆ เห็นมันด้วยนะ…”“ฉันยังไม่เชื่ออยู่ดี มัน…” ฉินเฉายักไหล่ “พระเจ้า กับ ผี มันเป็นสิ่งที่มนุษย์จินตนาการขึ้นมาทั้งนั้น!”“ฮืมมม พี่รู้ได้ยังไง รอให้พี่เห็นด้วยตาตัวเองก่อนเถอะ ดูซิว่าคราวนี้จะพูดอย่างนี้อีกมั้ย!” หู่หลี่ลี่กลอกตาจ้องฉินเฉาอย่างดูถูก“ใช่ ถูกต้อง!” เพื่อเธอสมทบเห็นด้วย ฉินเฉาระวังไม่ทำให้หู่หลี่ลี่รังเกียจ “เธอไม่คิดว่าซอสมะเขือเทศเนี่ยมันเหมือนเลือดเหรอ เวลาที่จิ้มของทอดลงไป?”“แล้วทำไม” หู่หลี่ลี่รีบเอามันเข้าปาก เธอตั้งใจดูดนิ้วของเธอแล้วพูดว่า “ต่อให้พี่พูดว่ามันเป็นเลือดประจำเดือนของผู้หญิง หนูก็จะกิน!”“แหมะ …” ขณะเดียวกันซอสมะเขือเทศทั้งหมดที่อยู่บนมือของเขาตกลงไปที่รองเท้าของเขา ฉินเฉารีบยกธงขาว หู่หลี่ลี่ฉันตอบโต้ได้ดุเดือดเผ็ดมัน เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอจริง ๆ“อะไร อยากได้อีกเหรอ?” หู่หลี่ลี่พูด
