รอะไร?” คนกลุ่มนั้นล้อมฉินเฉา หลังจากฉินเฉาถอยหลังได้แค่ 2 ก้าว เขายืนใกล้จักรยานของเขา ข้างหลังของเขาเป็นกำแพงไม่มีที่ให้ซ่อนตัว“เจ้าหนู แกยุ่งผิดคนแล้ว แกคิดจริง ๆ เหรอว่าแกจะไม่โดนอะไรเพื่อชดใช้ในสิ่งที่แกทำ?” ผู้นำกลุ่มที่เจาะจมูกเดินเข้ามา เขาหรี่ตาจนกระทั่งไม่มีใครสามารถบอกได้ว่าเขามีตาอยู่ไหมขณะแกว่งแท่งเหล็ก แล้วแสยะยิ้ม“เบื้องบนสั่งว่าอยากได้ขาของแกข้างหนึ่ง บอกฉันสิพวกแกอยากให้พวกฉันหักขาซ้ายหรือขาขวา?” หัวหน้าที่เจาะจมูกแสยะยิ้ม ขณะใช้แท่งเหล็กครูดกำแพงข้างฉินเฉา ส่งเสียงบาดแก้วหูดัง แกร๊ง ๆ ๆออกมา“ที่นี่ไม่มีกฎหมายบ้านเมืองหรือไง?” ในใจฉินเฉารู้สึกกลัว เป็นครั้งแรกที่เขาไม่รู้ว่ากฎหมายมีประโยชน์อะไรกับที่นี่“กฎหมาย?” เหล่านักเลงหัวเราะ ซึ่งหัวหน้าเป็นคนที่หัวเราะดังที่สุด จนกระทั่งแท่งเหล็กกราชับในมือเขา ทันใดนั้นเขาหยุดยิ้มแล้วพูดอย่างดูถูกกับฉินเฉาว่า “ฉันจะบอกแกให้เอาบุญแล้วกัน ถนนเส้นนี้ฉันนี่แหละคือกฎ”จากนั้นมันเดินมาข้างหน้า มือกวัดแกว่งแท่งเหล็กเหวี่ยงใส่หน้าฉินเฉาไฟบนถนนส่องบนหน้าเขา แสดงให้เห็นใบหน้าที่ดุร้ายใส่ก่อนได้เปรียบ! ทันใดนั้นในใจของฉินเฉาก็ปรากฏความคิดนี้ เขาทำตามสัญชาตญาณโดยเตะกลับหลัง แรงเตะที่ถูกฟาดออกไปทั้งรวดเร็วและทรงพลัง อัดเข้าไปที่ครึ่งปากครึ่งจมูกของหัวหน้าอันธพาลลูกเตะนี้กราชากห่วงที่จมูกของเขาทำให้เลือดสาดออกจากจมูกของมันมากมาย“อ๊ากกกกก! อ
