าได้ง่าย ๆ เขาเพิ่งจะเกลี้ยกล่อมเจ้าของห้องเช่าขยายเวลาจ่ายค่าเช่าออกไปเมื่อวานนี้เอง ถ้าเขาสูญเสียงานในวันนี้ เขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน เขาจะไปหางานจากที่ไหน?เมื่อเห็นฉินเฉาดูกังวล นักเรียนผมฟ้าก็หัวเราะ “ตอนนี้รู้จักความกลัวแล้วสินะ ถ้าแกคุกเข่าแล้วเรียกฉันว่าปู่ ฉันถึงจะปล่อยแกไป!”“ฉันคิดแล้ว ว่ามันต้องกลายมาเป็นแบบนี้” ซูเฟยผู้เห็นเหตุการณ์ทันใดนั้นก็ยิ้มเยาะแล้วหมุนตัวเดินไปด้านตรงข้าม สำหรับนักเรียนที่ถูกทำร้าย ไม่ใช่ว่าเธอไม่ห่วง แต่เธอไม่สามารถจัดการได้ นักเรียนบางคนที่นี่ เบื้องหลังของพวกเขามีอำนาจมากกว่าเธอ เธอจะจัดการได้อย่างไร? อย่างมากก็แค่เสียเงินให้นักเรียนที่โดนทุบตี แต่ทันใดนั้นเหตุการณ์ได้เปลี่ยนไป ทำให้เธอหยุดเท้าลงช้า ๆได้ยินประโยคที่นักเรียนผมฟ้าพูดทำให้ฉินเฉาโมโห ความกังวลของเขาหายไป“ครอบครัวของนายร˹ารวยมีอำนาจมาก นักใช่ไหม” ฉินเฉาถามกลับอย่างเย็นชา“หึ ใช่น่ะสิ” นักเรียนผมฟ้ายกยิ้ม “ครอบครัวของฉันร˹ารวยมากทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ แกก็แค่ยามตัวเล็ก ๆ จะไปเข้าใจชีวิตของคนรวยได้ยังไง ถ้าฉันต้องการแค่ใช้เศษเงินฟาดหัวใครสักคน เพียงแค่นี้ก็สามารถทำให้แกหายไปได้แล้ว”“ดี ต้องขอบคุณพ่อกับแม่ของนายที่ทำให้นายร˹ารวยอย่างนี้” ฉินเฉาพับแขนของเขา ยิ้มเยาะไม่หยุด “แต่ดูเหมือนหูของนายจะได้ยินไม่ชัดนะ พอ ๆ กับหูลิง หูเป็นอวัยวะที่ใช้ฟัง ตัดสินใจว่าจะสำเร็จหรือล้มเหลว แต่ด้วยหูลิง
