กลัวเข้าไปในหัวใจ สุดท้ายแล้วเขาตัดสินใจ ทำใจแข็งแล้วพูดว่า “เฉินสีคนนี้ไม่ว่าจะมีพลังเท่าไหร่ก็ไม่สามารถฆ่าฉันได้!”เฉินหยิงหยางไม่พูดอะไรแต่คิดในใจว่า ‘กับพวกองค์กรใต้ดินพวกนี้กะอีแค่ฆ่าการ์ดตัวเล็ก ๆ อย่างลูกพี่มันง่ายดายราวคลิกมือขวาเลยนะฮ้าาา∼’“ผะ ผมขอโทษ…” เด็กอ้วนอดทนต่อความเจ็บปวด ขณะที่ฉินเฉากำลังล้างแผลให้เขาด้วยน˺าแล้วตามด้วยยาแดง เขาก้มหัวลงแล้วพูดกับฉินเฉา “ที่ทำให้คุณต้องมีปัญหา”“เออ ๆ ไหนเล่าเรื่องของนายมาสิ้” ฉินเฉามองไปที่เด็กอ้วนคนนั้น“นายชื่ออะไร ทำไมไอ้เด็กเกรียนผมฟ้านั่นถึงตามตื้บนายแบบนี้?”“ผมชื่อหลิวชวน…” เด็กอ้วนเริ่มพูด เสียงของเขายังคงสั่นเครือ“ผะ ผม กับหยูเชี่ยนรู้จักกันตั้งแต่เด็ก เคยเป็นแฟนกันตอนมัธยมความสัมพันธ์ของเราเป็นไปด้วยดี…แต่ ไอ้ฟางหัวก็มาจีบเธอแล้วเธอก็ไปกับมัน ผะ ผมยอมรับไม่ได้ ผมเลยไปหาหยูเชี่ยนเพื่อขอคำอธิบายแต่ฟางหัวก็มาแล้วบอกว่าผมไปยุ่งกับแฟนของมัน ทั้งหมดนี้คือสาเหตุที่มันยกพวกมาทำร้ายผม”“เรื่องมันเป็นอย่างนี้นี่เอง!” ฉินเฉามองเด็กอ้วนตั้งแต่หัวจรดเท้า“นายจะยังต้องการคำอธิบายอะไร กับผู้หญิงเห็นแก่เงินคนนั้นอีก!”“ตะ แต่ผมชอบเธอจริง ๆ เราคบกันนานกว่า 3 ปี…” หลิวชวนคร˹าครวญ เลือดบริเวณหางตาของเขาหยุดไหลแล้ว เหลือเพียงแค่รอยถลอกขนาดใหญ่ ไม่อย่างนั้นเขาก็ยังดูน่าสงสารอยู่ดีฉินเฉาเงียบ เขากับแฟนคบกันมานาน 3 ปี ความสัมพันธ์เป็นไปด้วยดี…แต่สุดท้
