หยา!” เมื่อได้ยินนามศักดิ์สิทธิ์ประกาศออกมา เถ้าแก่ถึงกลับตกตะลึงรีบพูดขึ้นอย่างลนลานว่า “ใจเย็น ๆ นะยอดยาหยี มีอะไรก็ค่อย ๆ พูดค่อย ๆ จากันได้ ลื้อก็รู้ว่าอีแก่มันดุแค่ไหน อีดุยังกะเสือแถมยังเป็นคนกุมเงินทั้งหมดเอาไว้ การที่อั๊วให้ยอดยาหยีมาอยู่ที่นี่เพราะอั๊วจะได้มาหาง่าย ๆ ไง ช่วงนี้ยอดยาหยีทน ๆ ลำบากไปก่อนนะจ๊ะ พออั๊วเลิกกับเมียอย่างเป็นทางการแล้วก็จะพาลื้อไปอยู่บ้านหลังใหญ่”“ชิ มัวรอให้เถ้าแก่หย่าเมียคงได้หัวหงอกพอดี”“ไม่ ๆ ๆ อั๊วจะรีบจัดการเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด” ฝ่ายเถ้าแก่พยายามพูดเกลี้ยกล่อม เมียน้อยผู้เป็นรองกลอกตาบนอย่างเบื่อหน่ายแล้วพูดขึ้นว่า“ก็ได้…แต่ต้องเปลี่ยนเฟอร์นิเจอร์ทั้งหมด ต้องเป็นของที่นำเข้าจากยุโรป สีผนังก็เปลี่ยนด้วยฉันอยากได้สีชมพู ยี้∼แล้วก็ไอ้กลิ่นเหม็นๆ นี้ด้วยฉันก็ไม่เอา จะต้องมีแม่บ้านมาทำความสะอาดที่นี่ทุกวัน!”“ฮ่อ ๆ ๆ ….” เถ้าแก่ยอมรับปากทั้งหมด ดูเหมือนเขาจะรวยมากจริง ๆ เถ้าแก่ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ กุมมือตัวเอง ดูเหมือนการเจรจาจะเรียบร้อยแน่นอนฉินเฉาต้องไม่ตกลงกับสิ่งนี้ ดวงตาของเขากลอกไปมาจากนั้นก็ฉุกคิดบางอย่างขึ้นได้“อะแฮ่ม ๆ คนสวยอยากจะอยู่ที่นี่จริง ๆ น่ะเหรอ?”“ทำไมล่ะ ไม่ได้หรือไง?” หญิงสาวมองเขา แล้วแอบคิดในใจว่า‘ทั้งหนุ่มทั้งหล่อด้วย ทำไมพวกเราไม่อยู่ด้วยกันเลยล่ะ?’“อะแฮ่ม ๆ เถ้าแก่ไม่ได้บอกเธอหรือไง ว่ามีผู้หญิงตายอยู่ที่นี่”“อะไรนะ!” เมื่อไ
