ด้ยินที่เขาพูด ทั้งสองต่างตกตะลึงตกใจไปตาม ๆกัน ทันใดนั้นเซี่ยเหวินจุนก็ได้ตะคอกออกมา“ไอ้เก๋าเจ๊ง แกพูดอะไรไร้สาระออกมาห้ะ….”ฉินเฉาจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเซี่ยเหวินจุนอย่างลึกล˺า ทันใดนั้นเขาก็ถูกปกคลุมด้วยความรู้สึกเย็นยะเยือก เหมือนมีมีดมาจ่อคอหอย มันหวาดกลัวจนไม่กล้าด่าทออีก“ทะ ที่นี่มีคนตาย?” เสียงของหญิงสาวสั่นเครือ นี่เป็นหนึ่งในสิ่งที่เธอกลัวที่สุด“ใช่ มีสามีภรรยาคู่หนึ่งอาศัยอยู่ที่นี่ ทั้งคู่มีปัญหากันแล้วสามีก็ฆ่าเธอ โลงศพยังซ่อนอยู่ใต้โซฟาที่เธอนั่ง”“กรี๊ดดดดดดด!” ผู้หญิงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวสุดขีดจากนั้นก็รีบลุกจากโซฟาหน้าซีดเผือด เธอขว้างกระเป๋าเงินใส่เถ้าพร้อมกับด่าทอว่าหลอกให้เธอมาอยู่ที่นี่“จางจงเฉิง ไอ้แก่ชาติชั่วฉันรู้ว่าแกต้องคิดไม่ดี พาฉันมาที่นี่ต้องการจะฆ่าฉันใช่มั้ย! ฉันจะไปหาเมียแกเดี๋ยวนี้ แกจะต้องโดนแพ่นกบาลแน่ไอ้แก่!”จากนั้นก็สะบัดก้นวิ่งออกจากห้องไป เถ้าแก่ดูท่าทางหวาดกลัวแล้วรีบตามเธอออกไปทันที“แม่สมบัติน้อย ๆ ของฉัน อย่าทำอย่างนั้นมันเป็นเรื่องเข้าใจผิดมันเข้าใจผิด!”เมื่อเห็นอย่างนั้น หน้าของเถ้าแก่ก็ขาวซีดด้วยความโกรธ มองฉินเฉาด้วยท่าทางอยากจะฆ่าให้ตาย“แกทำอะไรลงไป ไอ้เด็กเปรต….” เขากัดฟัน จากนั้นก็คำราม“เก็บข้าวของแกแล้วไสหัวไปเดี๋ยวนี้!”“เซี่ยเหวินจุน!” ฉินเฉาโมโห ‘ชายคนนี้เอาโน๊ตบุ๊คของเขาไป มันมีค่าหลายพัน มากพอที่จะอยู่ 4 หรือ 5 เดือน’ เขากราช
