ว่างนี้สาวน้อยมองดูเขาดูเหมือนจะจำบางสิ่งได้ ทันใดนั้นสีหน้าเธอก็เปลี่ยนไปแล้วมองฉินเฉาด้วยความสนใจ“ฉันคิดว่า เห็นคุณถูกชนเข้าที่แขนนะ บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ?”“อย่าสนใจไปเลย ไม่มีแม้กระทั่งรอยขีดข่วนบนผิวหนัง” ฉินเฉาถกแขนเสื้อ เพื่อเปิดให้ดูว่าแขนของเขาไม่มีริ้วรอยฟกช˺าใด ๆ เกิดขึ้นแม้ว่าจะถูกรถสปอร์ตชนเข้าอย่างจังก็ตาม“หูววววว มหัศจรรย์เป็นบ้า!” ดวงตาของสาวน้อยเบิกกว้าง มือที่อ่อนนุ่มทั้งสองเขย่าแขนซ้าย และ ขวาของฉินเฉาด้วยความเหลือเชื่อ“แขนของคุณต้องทำมาจากเหล็กชัวร์ป๊าบแน่ ๆ!”“อะแฮ่ม ๆ …” การที่มีสาวสวยมาจับแขนของตนเองอย่างนี้ทำให้ฉินเฉารู้สึกตื่นเต้นไม่น้อย เขารีบดึงแขนของเขากลับด้วยความเขินอาย“โอ้ะ! ขอโทษค่ะ….” เด็กสาวเขินอายในพฤติกรรมรุ่มร่ามของตนเอง เลยทำให้เธอไม่รู้ว่าควรจะวางมือไว้ที่ไหนดี เหลือบมองไปที่สหายเบื้องหน้าอย่างระมัดระวัง พอเธอเห็นผ้าก๊อซขนาดใหญ่ที่พันรอบหัวของเขา เธอก็อดหัวเราะออกมาอย่างช่วยไม่ได้“เสื้อผ้าตอนนี้ของคุณดูเท่ดีนะคะ หลุด ๆ รุ่ย ๆ แบบนี้จะไปงานคอสเพลย์เหรอคะ?” สาวน้อยหัวเราะแบบงอหายน˺าตาไหล เสียงดังมากขึ้นเรื่อย ๆ จนต้องกุมท้องปาดเช็ดน˺าตาที่ทะลักออกบริเวณหางตาฉินเฉารู้สึกกระดากอายเล็กน้อย แอบคิดว่า ‘มีอะไรน่าหัวเราะนักรึไง?’“ฮ่า ๆ ๆ ขะ ขอโทษที่เสียมารยาทค่ะ แต่อดไม่ได้จริง ๆ” สาวน้อยรู้สึกว่าตัวเองเสียมารยาทเกินไป เธอพยายามมองไปทางอื่น พยายามให้ต
