ัวเองเลิกหัวเราะ เธอลูบท้องแล้วถามว่า “ฉันชื่อ หู่หลี่ลี่ คุณชื่ออะไรคะ?”“ยินดีที่ได้รู้จักจิ้งจอกสาว ฉันชื่อว่า ฉินเฉา”“ห๊า∼ จิ้งจอก! คุณนั่นแหละจิ้งจอก!” หู่หลี่ลี่กระทืบเท้ากลอกตาไปมา “คุณนี่น้า มันจริง ๆ เลย”“หืม จริงอะ? แน่ใจนะว่าเธอไม่มีหาง?”“มันไม่ถูกต้องเลยนะ มาล้อเลียนชื่อของคนอื่นแบบนี้”“งั้นเหรอ? ฉันเองยังถูกเรียกว่า ฉินโซ่ว มาตั้งนานยังไม่เห็นเป็นไรเลย”“ฉินโซ่ว… จริงดิ๊” หู่หลี่ลี่หัวเราะดังลั่นเอามือกุมท้องแบบงอหายเมื่อได้ยินชื่อเก่าของเขา ถึงขนาดต้องนั่งลงบนพื้นเพราะไม่มีแรงจะยืนเห็นแบบนี้ฉินเฉาก็ทำอะไรไม่ถูกเลยทีเดียว ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเวลาหู่หลี่ลี่หัวเราะ จะต้องหัวเราะเป็นบ้าเป็นบอขนาดนี้ด้วย เมื่อเขามองไปรอบ ๆ ก็รู้สึกประหลาดใจอย่างมาก เพราะตอนนี้มีประตูโรงเรียนเปิดกว้างอยู่ด้านขวาของเขา“โรงเรียนเศรษฐศาสตร์นานาชาติกวงหยวน!” ฉินเฉาประหลาดใจเมื่อเขาเห็นมัน หลังจากถูกลากไปลากมาโดยหู่หลี่ลี่ เขาก็คาดไม่ถึงว่าอยู่ ๆ จะมาโผล่ที่นี่ได้ โรงเรียนแห่งนี้มีขนาดใหญ่มาก มันใหญ่กว่าวิทยาลัยระดับ 3 ที่เขาเคยเรียนนับร้อยเท่า เขาไม่สามารถเห็นด้านข้างของตึกได้ ที่บริเวณด้านหน้ามีตึกสูง 8 ชั้น โรงเรียนนี้รับเอาวัฒนธรรมตะวันตกมาทำให้ตึกเรียนดูเหมือนกับโบสถ์ที่ด้านหน้าประตู มีการ์ดสวมเครื่องแบบสีฟ้ายืนอยู่ ฉินเฉาไม่รู้ว่าเขาเป็นคนจริง ๆ หรือว่าหุ่นกันแน่“โหวว นี่คือมหาวิทยาลัยจริง ๆ!”
