กครั้ง“ไปตายซะ!” เมื่อเลือดกระตุ้นบางอย่างภายในกายของ ฉินเฉา ในเวลานี้เขาเต็มไปด้วยความโกรธ เขายื่นมือออกไปคว้าโซ่ที่พุ่งเข้ามาดึงกราชากเข้าหาตัว ส่วนอีกมือหนึ่งคว้าหมับเข้าที่คอของนักเลง กดหัวลงพื้นจากนั้นก็ใช้เท้าเตะสวนอัดเข้าไปที่หน้าอกของมันอย่างแรง จากแรงเตะนี้ทำให้มันลมหายใจติดขัด จนสลบเหมือดคาที่ไปในที่สุดตอนนี้ฉินเฉาต่อสู้เหมือนกับสัตว์ป่ากระหายเลือด ด้วยพละกำลังอันบ้าคลั่ง ทำให้เขาสามารถต่อสู้กับพวกมันไม่ว่าหน้าไหนทันใดนั้นเอง ชายสองคนก็พุ่งเข้ามาพร้อมกับก้อนอิฐในมือ มันฟาดก้อนอิฐลงไปบนหัวของ ฉินเฉา ซ˺าแล้วซ˺าอีกครั้งโพล๊ะ! ก้อนอิฐแตกเป็นเสี่ยง ๆ วิญญาณของฉินเฉาสั่นเทาด้วยความเจ็บปวด แต่ในสายตาของนักเลงหัวของ ฉินเฉา อาบท่วมไปด้วยเลือด นัยน์ตาสีเขียวจ้องเขม็งมาที่พวกเขาภาพที่เห็น ทำให้พวกนักเลงรู้สึกหวาดกลัวอย่างช่วยไม่ได้ ร่างกายของพวกมันสั่นสะท้านรู้สึกราวกับว่าตนเองกำลังถูกจ้องมองโดยสัตว์ป่า“ตายยยยยยซะ…” ทันใดนั้นฉินเฉาก็เริ่มเคลื่อนไหว เขาปล่อยหมัดอัดเข้าไปบนกรามข้างขวาของนักเลง เสียงกระดูกแตกหักลั่นดังกร๊อบบบบ ได้ยินเสียงอย่างชัดเจน หลังจากนั้นนักเลงคนนั้นก็ร่วงลงไปกับพื้นนักเลงส่วนที่เหลือเมื่อเห็นฉากภาพอันน่าสะพรึง ต่างก็เริ่มหวาดกลัวกันหัวหด บนใบหน้าของฉินเฉาอาบท่วมไปด้วยเลือด นัยน์ตาเป็นสีเขียวประกาย ดูราวกับภูตผีที่ผุดขึ้นมาจากนรก“ฆาตกร!” พวกนักเลงหัวไม้เริ่มร้องต
