ทีเดียว ในตอนนี้เขาแทบอยากจะบ้าตาย เขารีบผลักสาวสวยออกไปให้ห่างจากตัวแล้วตั้งท่าเตรียมพร้อมต่อสู้“แกคิดจะสู้สินะ!” นักเลงหนุ่มเอาโซ่จักรยานออกมาจากอกเสื้อของตัวเอง จากนั้นก็ตวัดฟาดเข้าไปที่ใบหน้าด้านขวาของฉินเฉาฉินเฉาเป็นเพียงแค่โอตาคุ เขาไม่ใช่สายบู๊แล้วจะรู้วิธีต่อสู้ได้อย่างไร เขาก็แค่แสดงสีหน้าท่าทางข่มขู่พวกมันก็เท่านั้น แล้วในชั่วขณะนั้นเองโซ่ก็ฟาดลงบนใบหน้าของเขา“กรี๊ด!” สาวสวยที่อยู่ด้านหลัง ร้องออกมาด้วยความตกใจ เธอรีบเปิดฝากล่องข้าวแล้วจ้วงหยิบ ผัก กระเทียม ข้าว ทุกอย่างในนั้นเขวี้ยงเข้าใส่นักเลงหนุ่ม เพื่อกันไม่ให้มันทำร้ายฉินเฉาอีก จากพลังซูเปอร์ข้าวกล่องสามารถทำให้อันธพาลถอยหลังไปหลายก้าวเลยทีเดียวทางฝั่งด้านของ ฉินเฉา หลังจากโดนโซ่ฟาดเข้าใส่เขา ความเจ็บปวดก็แล่นขึ้นมา เป็นการเจ็บปวดจนทำให้เขาแทบจะสิ้นสติ เมื่อเขายกมือจับใบหน้าของตนเอง ก็รู้สึกถึงร่องรอยของเลือด“เลือด…” รสชาติเสมือนกับเลือดไก่ ร่างกายของฉินเฉาสั่นสะท้านเขารู้สึกว่าบางอย่างภายในร่างกายกำลังตื่นขึ้นเพราะกลิ่นของเลือดความต้องการฆ่าท่วมท้นอยู่เต็มหัวใจของเขาฝ่ายตรงข้ามรับรู้ถึงอันตรายที่แผ่ออกมาจากฉินเฉา หัวใจของมันเริ่มเต้นถี่ขึ้น ความรู้สึกหวาดกลัวแล่นเข้ามาอย่างช่วยไม่ได้ ในมือของมันกราชับโซ่แน่นขึ้น“บัดซบ! แกคิดว่าตัวเองเป็นคนเหล็กหรือไง!?” หลังจากแผดเสียงร้อง มันก็ตวัดโซ่ฟาดเข้าใส่ลงไปบนหัวของฉินเฉาอี
