อาหารฝรั่งเศสกันสักมื้อ”“ใครสน!” หลังจากพูดจบสาวสวยก็กลอกตาบนอย่างรำคาญ ท่าทีที่แสดงตอบกลับมาทำให้ ประธานหยางชู ถึงกับอึ้งไปไม่เป็นเลยทีเดียว“ที่รัก ฉันขอกินข้าวกล่องของคุณนะคะ ฉันหิวมากเลย”ต่อจากนั้นเธอคว้าเอาข้าวกล่องของฉินเฉาไปทันที“หยุดเดี๋ยวนี้!”“นั่นไง นังร่านอยู่นั่น!” ทันใดนั้นเองก็มีกลุ่มนักเลงหัวไม้ปรากฏตัวขึ้น พวกมันออกมาจากพุ่มไม้ด้านข้าง ทันทีที่เห็นหญิงสาว ดวงตาของพวกมันก็เบิกกว้างรีบวิ่งเข้ามาหาเธอทันที“นั่น อยู่นั่น จับมันมาให้ได้! นังสารเลวคนนี้มันกล้าตบหน้าฉัน”ชายย้อมผมสีทอง ผู้ที่มีรอยฝ่ามือประทับอยู่บนใบหน้าของมันตะโกนขึ้นด้วยความเกรี้ยวกราดเมื่อประธานหยางชูผู้ร˹ารวยเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น มันก็รีบหันหลังกลับวิ่งหนีทันที หลังจากที่มันวิ่งจ˺าอ้าวด้วยความเร็วแสงไปได้ครู่หนึ่งแล้วแฟนสาวของมันก็เพิ่งจะรู้สึกตัว จากนั้นก็วิ่งตามแฟนหนุ่มของตัวเองไปสาวสวยยังคงกอดแขนของฉินเฉาแน่น แล้วก็พูดท่าทางเหนียมอายว่า “ที่รัก พวกมันรังแกฉัน!”“ไอ้ผู้ชายคนนี้เป็นผัวของอีนังนี่งั้นเหรอ?” เมื่อได้ยินสิ่งที่หญิงสาวพูด พวกนักเลงหัวไม้ก็เริ่มเปลี่ยนเป้าหมายมองมาที่ฉินเฉาแทน แล้วสีหน้าของพวกมันก็แสดงให้เห็นถึงความคิดอันชั่วร้ายภายในหัว“เยี่ยม… ผัวของมันอยู่ที่นี่ก็ดีแล้ว คอยดูเถอะข้าจะฉกตัวนังสาระเลวคนนี้ต่อหน้าผัวของมัน” นักเลงใจโฉดพ่นคำสกปรกออกมาไม่หยุดปากเมื่อได้ยินคำนี้ฉินเฉาสะดุ้งโหยงเลย
