เขาเลยบอกกับครอบครัวไปว่าตนเองได้งานดี ๆ ทำแล้ว ด้วยเหตุนี้พ่อแม่ของฉินเฉาเลยไม่ได้ส่งเงินมาให้เขาอีกถ้าใน 3 วันนี้เขายังหางานไม่ได้ล่ะก็ ฉินเฉา คงต้องอดตายอยู่ข้างถนนแน่ ๆ อีกทั้งเขายังจ่ายค่าเช่าห้องล่าช้ามากว่าครึ่งเดือนแล้ว ทุก ๆวันเขาจะถูกเจ้าของหอทวงเงิน ฉินเฉาเลยต้องเอาโน๊ตบุ๊คของตัวเองไปจำนำแก้ผ้าเอาหน้ารอดไปก่อนมันคงจะดีถ้าจะจบชีวิตอันบัดซบนี้ ด้วยการเชือดคอตัวเองตาย ๆไปซะให้รู้แล้วรู้รอดดึกดื่นค˹าคืนขนาดนี้ แต่ท้องของฉินเฉาก็ยังคงไม่ยอมหลับยอมนอน มันยังคงร้องจ๊อก ๆ ๆ ประท้วงไม่ยอมหยุด เขาประทังชีวิตด้วยการหาซื้อข้าวกล่องราคาถูกที่สุดในร้าน ที่ยังเปิดขายอยู่ แล้วสายตาของเขาก็เหลือบมองไปเห็นสวนสาธารณะโดยบังเอิญ เมื่อซื้ออาหารเสร็จเขาก็เดินไปนั่งบนม้านั่งสาธารณะ จากนั้นก็เพลิดเพลินกับอาหารราคาถูกที่ซื้อมาทันใดนั้นฉินเฉาก็ได้ยินเสียงครวญครางราวกับหนังของผู้ใหญ่ดังแว่วเข้ามาในหู เสียงครวญครางนั้นดังขาด ๆ หาย ๆ ฟังไม่ได้ศัพท์เมื่อได้ยินเสียงนี้ฉินเฉาก็เข้าใจทันที สวนสาธารณะที่เขาค้นพบโดยบังเอิญนี้ เป็นสถานที่พลอดรักของเหล่าคู่รักมานัดพบกัน เขาทอดถอนหายใจออกมาด้วยความรู้สึกโดดเดี่ยวอย่างช่วยไม่ได้ เพราะเขาดันมานั่งที่นี่เพียงคนเดียวโดยไร้คู่รัก ขณะในมือยังคงถือข้าวกล่องระหว่างกำลังทอดถอนใจกับความอาภัพของตนเอง หญิงชายคู่หนึ่งได้เดินควงแขนมายืนอยู่ตรงหน้าของเขา ทั้งสองสวมใส่เสื้อ
