่อ เขาเดินไปหาพ่อผู้หลงระเริงกับอำนาจ อาศัยความสัมพันธ์ของลุงทั้งสองให้ได้มาซึ่งอำนาจและผลประโยชน์ แต่คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าเขาจะทำเรื่องลักพาตัวอะไรแบบนี้ได้มือของอวิ๋นตั่วถูกแก้มัด ถอดผ้าปิดตาออก พอเห็นอวี่เจ๋อ เธอก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก “นี่มันเรื่องอะไรกันคะ?”“ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เราจะคุยกัน เราต้องออกไปจากที่นี่ก่อน”“ประธานหยู ผมบอกแล้วว่าผมไม่เคยทำใครก่อน ก่อนที่เราจะกลับถึงบริษัทอย่างปลอดภัย คนของผมจะจับตามองระบบการป้องกันของอี้ซินตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ถ้าเกิดเรื่องอะไรกับผม คอมพิวเตอร์ทั้งหมดของอี้ซินจะเป็นอัมพาต เพราะอย่างนั้นขอให้คุณระวังให้ดี” อวี่เจ๋อเตือนหยูอี้ซินอวี่เจ๋อกับอวิ๋นตั่วเข้าไปนั่งในรถ“เกิดอะไรขึ้นกันแน่คะ? ทำไมเทียนอี้ถึงมาอยู่ที่นี่ได้?” อวิ๋นตั่วถามอย่างอดรนทนไม่ไหว“อย่าเพิ่งไปสนใจเทียนอี้เลย พี่บอกเธอว่ายังไง บอกให้อดทนให้จื่อเจี้ยนตามดูแลสักสองสามวันก่อน ทำไมเธอถึงไม่ฟัง?”“เรื่องนี้ฉันผิดเองค่ะ ฉันประมาทเกินไป คิดว่าอยู่ในบริษัทจะไม่เกิดเรื่องอะไร ไม่คิดจริงๆ ว่าหยูอี้ซินจะทำเรื่องเลวทรามแบบนี้ แม้กระทั่งเรื่องลักพาตัวแบบนี้ก็ยังทำได้!” อวิ๋นตั่วพูดเมื่อเห็นเขาดูโกรธมากจริงๆ“เธอรู้ไหมว่าพวกเขาลักพาตัวเธอมาทำไม?”“เพื่อถามฉันว่าก่อนไปสือเหยียนพูดอะไรกับฉัน”“หมายความว่าสือเหยียนรู้อะไรงั้นเหรอ?”“ก่อนขึ้นเครื่องเธอบอกว่าเห็นฆาตกรที่ตี้จินย่วนเคยปรากฎตัวที่ห้อง
