รุ่งสาง หลิวมู่จือยังหลงละเมอว่าเพียงอาศัยบารมีตระกูลหลิว ผนวกกับเสียงสนับสนุนจากขุนนางชั้นผู้ใหญ่ทั้งสามศาล ย่อมสามารถตีกรอบสถานการณ์ให้อยู่ในขอบเขต ‘ว่ากันตามเนื้อผ้า’ เชือดทิ้งเพียงปลายแถวที่พัวพันคดีเลือดก็ย่อมระงับเหตุได้
ทว่าบัดนี้ คดีความทะลักล้นดุจทำนบแตก ไร้วี่แววจะสิ้นสุด ผนวกกับตระกูลขุนนางบู๊ร่วมกันสุมไฟอยู่เบื้องหลัง ตึกตระหง่านอย่างตระกูลหลิวย่อมไม่อาจหยัดยืนต้านทานพายุได้โดยลำพัง หากปราศจากเกราะคุ้มภัยจากสวีหมิงหล่างและเครือข่ายขุนนางบุ๋น โคตรเหง้าตระกูลหลิวย่อมถูกคลื่นยักษ์บดขยี้พังทลาย
เคราะห์ยังดี ที่ท้ายที่สุดสวีหมิงหล่างก็ยอมยื่นมือเข้ากอบกู้สถานการณ์
ล่วงเลยยามเซิน แสงอัสดงสีทองแดงฉาบทาบขอบฟ้า หลิวมู่จือโคจรปราณเงี่ยหูฟัง เสียงกลองร้องทุกข์จากที่ว่าการเมืองเยี่ยนผิงยังคงแว่วมาไม่ขาดสาย ทุกจังหวะตอกย้ำราวกับเข็มพิษทิ่มแทงขั้วหัวใจ กระตุ้นไฟรุ่มร้อนให้แผดเผาทรวงอก
กระทั่งเสียงแหลมเล็กของขันทีขานเรียก หลิวมู่จือจึงดึงสติกลับคืน ก้าวเท้าตามหลังสวีหมิงหล่าง พร้อมขบวนขุนนางบุ๋นระดับมันสมองแห่งสามกรมหกกระทรวง เหยียบย่างเข้าสู่ตำหนักฉงเหวินอย่างพร้อมเพรียง
สิ้นพิธีถวายบังคม ซ่งจื้อวา
