บทที่ 87 ใครให้ของสิ่งนี้กับคุณ?
ซูหวนเช็ดน้ำตาไม่หยุด เธอไม่กล้ามองเฝ่ยไป๋ลู่ตรง ๆ ด้วยกลัวว่าจะเห็นความผิดหวังในดวงตาของเฝ่ยไป๋ลู่
เธอเองก็อยากหลุดพ้นจากการควบคุมของหานจิ่ง แต่ลูกสาวอยู่ในมือของหานจิ่ง เธอจึงจำต้องเชื่อฟัง ไม่อย่างนั้น…
“โง่เขลา! เอาแต่เชื่อฟัง มีแต่จะทำให้อีกฝ่ายไร้ยางอายมากขึ้นเท่านั้น!”
ราวกับเฝ่ยไป๋ลู่อ่านใจคนได้ เธอมองซูหวน ใบหน้าเย็นชาและลดเสียงลง “หมอนั่นเทเครื่องดื่มพิษขวดนั้นลงท้องลูกสาวคุณ และนี่คือสิ่งที่คุณได้รับจากการเชื่อฟัง!”
คำพูดของเฝ่ยไป๋ลู่ราวกับเป็นสัญญาณเตือนภัย ซูหวนตกใจมาก เธอค่อย ๆ ปล่อยมือที่ดึงเฝ่ยไป๋ลู่ออก
ใช่แล้ว!
เธอเชื่อฟัง หานจิ่งก็ทำร้ายลูกสาวของเธอ ไม่เชื่อฟังก็ลงมือกับลูกสาวของเธอเช่นกัน! เธอจะเชื่อคำพูดของอีกฝ่ายได้อย่างไร?
ถ้าคำพูดของชายคนนั้นเชื่อได้ เธอคงไม่ตกต่ำถึงขั้นนี้!
นักข่าวหลินมองเฝ่ยไป๋ลู่แล้วมองซูหวน เขาไม่อาจซ่อนความคลั่งไคล้เรื่องซุบซิบนินทาในดวงตาได้ เขาหันกล้องไปทางซูหวน “ไม่ทราบว่าคุณคือ…?”
ซูหวนน้ำตาคลอเบ้าและมองกล้อง สีหน้าตื่นตระหนกถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว “ฉันคือแม่ของเหม่ยลี่! ทุกคนอย่าให้หานจิ่งหลอกเลยค่ะ ทุกอย่างที่เขาพูดบนอินเทอร์เน็ตไม่ใช่เรื่องจริง!” เธอไม่สามารถปล่อยให้เขาหลอกลวงคนอื่นมากกว่านี้อีกแล้ว
ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าหลังจากซูหวนพูดจบ เด็กหญิงตัวน้อยในอ้อมแขนของหานจิ่งได้หลับตาลง และ