วันนี้คือวันหยุดราชการ จ้าวหนิงว่างเว้นจากภารกิจในกองบัญชาการทหารลาดตระเวนเมือง จึงตั้งใจจะเยือนอำเภอหลานเทียนสักครา ภูเขาหลานเทียนห่างจากเมืองหลวงเพียงไม่ถึงหกสิบลี้ ควบม้าเร็วหนึ่งชั่วยามก็ถึงที่หมาย แม้จะส่งยอดฝีมือประจำตระกูลไปสับเปลี่ยนกำลังกับฮู่เอ้อร์เหนียง ซ้ำจ้าวชี่เยว่ยังเร่งรุดไปบัญชาการด้วยตนเอง ทว่าในใจเขายังคงมีเงามืดแห่งความกังวลพาดผ่าน
ทว่าเท้ายังไม่ทันก้าวพ้นธรณีประตูจวน คนในตระกูลพลันรุดเข้ามารายงานข่าวที่รั้งฝีเท้าเขาไว้อย่างเด็ดขาด
ย้อนไปเมื่อวันก่อน หลังอวี้เหนียงหิ้วขนมมาส่งถึงกองบัญชาการฯ จ้าวหนิงและเว่ยอู๋เซี่ยนเวทนาในความแร้นแค้นทว่ามีน้ำใจของนาง จึงดำริจะรับบุตรชายของนางเข้าจวนมาเป็นเด็กรับใช้ในห้องหนังสือ เดิมทีเว่ยอู๋เซี่ยนอาสารับหน้าที่จัดการ ด้วยถือว่าตนกวาดขนมของนางลงท้องไปทั้งกล่อง
เที่ยงวานนี้ เว่ยอู๋เซี่ยนส่งคนไปเยือนเรือนอวี้เหนียง ทว่ากลับพบเพียงความว่างเปล่า ดักรอจวบจนสิ้นแสงตะวันก็ไร้เงาคน รุ่งอรุณวันนี้ คนตระกูลเว่ยไปเยือนอีกครา ก็ยังไร้วี่แววสองแม่ลูก กลับพบเพียงไอ้บัณฑิตผีพนันผู้เป็นสามีนอนเมามายไม่ได้สติ รีดเค้นอันใดมิได้ความ ครั้นสอบถามเพื่อนบ้านละแวกนั้นจ
