ระ”
“ความตายจ่อคอหอยยังกล้าเห่าหอน”
สือชงอยากบดขยี้มันให้แหลกคามือ ทว่าชะงักรั้งพลังไว้ทัน การที่อีกฝ่ายตะเบ็งด่าทอไม่หยุดย่อมเป็นเพียงการยั่วยุ หวังบีบให้เขาสังหารทิ้งเพื่อหนีทัณฑ์ทรมาน สือชงมองทะลุเจตนา ย่อมไม่ยอมให้มันสมหวัง เขาหันไปตวาดสั่งผู้ใต้บังคับบัญชา “ลากคอตัวมันกลับไปรีดเค้นให้หนัก ขุดรากถอนโคนผู้สมรู้ร่วมคิดออกมาให้สิ้น”
ขุนนางทหารหลายนายรีบรุดลงไปชั้นล่าง หิ้วปีกเศษเดนที่ยังคงสบถด่าลากตัวออกไปอย่างไร้ปรานี
งานเลี้ยงนองเลือดถึงขั้นนี้ย่อมต้องเลิกรา สือชงหันมากล่าวกับจ้าวหนิง “ตระหนักดีว่าพรรคพวกยุทธภพมักเหี้ยมโหด ทว่าคาดไม่ถึงว่าแม้สมาคมชุดขาวและพรรคเหยี่ยวครามจะถูกถอนรากถอนโคนไปแล้ว เศษเดนพวกนี้ยังเหิมเกริมหวนกลับมาล้างแค้น
“ท่านจงฉีจ้าวเป็นผู้ควบคุมคดีนี้โดยตรง จำต้องระวังตัวให้จงหนัก โดยเฉพาะเหล่าขุนนางภูมิหลังธรรมดาใต้บังคับบัญชาของท่าน ขาดตระกูลใหญ่คอยกางปีกคุ้มครองครอบครัว การรับมือกับการลอบกัดย่อมตึงมือ โบราณว่าไว้… มีแต่โจรเฝ้าปล้นพันวัน ไร้ซึ่งคนเฝ้าระวังโจรได้พันวัน”
จ้าวหนิงพยักหน้ารับคำ เรียกผู้บังคับกองและหัวหน้าหมวดในสังกัดมากระจายคำสั่ง วางกำลังลาดตระเวนคุ้มกันค
