ทกศัตรูให้ผงะจึงจะสร้างช่องโหว่โต้กลับได้ ทว่าจ้าวหนิงเพิ่งก้าวข้ามสู่ระดับคุมปราณขั้นปลายในวันนี้
ร่างของเว่ยอู๋เซี่ยนดิ่งวูบประดุจร่วงหล่นสู่ขุมนรกน้ำแข็ง คล้ายมีมือที่มองไม่เห็นกระชากหัวใจหลุดจากขั้ว นัยน์ตาแดงก่ำรื้นด้วยหยาดน้ำ
นัยน์ตาของจ้าวหนิงประสานเข้ากับมือสังหารเบื้องหน้าอย่างเยือกเย็น
ใบหน้าของศัตรูแสนจะธรรมดา ทว่ากลิ่นอายกลับดุร้ายดุจสัตว์ป่ากระหายเลือด แววตาของมันทอประกายโหดเหี้ยมและลำพองใจ
มันคือสายตาที่ทอดมองคนตาย มั่นใจเต็มเปี่ยมว่าเหยื่อตรงหน้าย่อมถูกดับลมหายใจอย่างไม่อาจหลีกหนี ท่ามกลางค่ายกลมรณะนี้ ย่อมไม่แปลกที่อีกฝ่ายจะย่ามใจ
หากเป้าหมายในค่ำคืนนี้เป็นผู้บำเพ็ญเพียรระดับเดียวกันคนอื่น หรือแม้แต่ตัวจ้าวหนิงในตอนที่ยังอยู่ระดับคุมปราณขั้นกลาง คมมีดนี้ย่อมปลิดชีพได้สำเร็จ
ทว่าสวรรค์กลับไม่เข้าข้างพวกมัน
ขุนศึกเดนตายผู้กรำศึกหลั่งเลือดสิบปี ย่ำผ่านภูเขาศพทะเลเลือดในสมรภูมินับร้อย… หากไม่ถูกเคี่ยวกรำจนสัญชาตญาณระวังภัยฝังลึกถึงกระดูก และระแวดระวังทุกฝีก้าว นั่นต่างหากถึงจะเป็นเรื่องขบขัน
ชั่วพริบตาที่อีกฝ่ายสลัดคราบคนเมามายกลายเป็นพยัคฆ์ร้ายตะปบเหยื่อ จ้าวหนิงก็ขยับตัวโต้กลับใ
