้เงินทุกเดือนเวลาได้เงินเดือนมา เธอก็จะให้ชูยิน ชูยินมักจะแบ่งไว้สามส่วนส่วนหนึ่งเป็นค่าใช้จ่ายจำเป็นในบ้าน อีกส่วนหนึ่งเตรียมไว้ใช้ยามฉุกเฉิน และยังมีอีกส่วนสำหรับเป็นค่าขนมของอวิ๋นตั่วชูยินมักจะพูดเสมอว่า “เป็นผู้หญิง ก็ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่บ้าง”แต่ความจริงแล้วเงินพวกนั้น หลังจากอวิ๋นตั่วจัดการเรื่องปากท้องตัวเองแล้วก็แทบไม่เหลือ จะไปมีเงินสดสำรองซื้อเสื้อผ้าที่ไหนกันเสื้อผ้าของอวิ๋นตั่วมีอยู่ไม่กี่แบบ เน้นสุภาพเรียบง่ายเป็นหลัก และที่สำคัญที่สุดคือต้องราคาถูกแม้จะใช้ชีวิตยากลำบากแบบนี้ แต่อวิ๋นตั่วก็ไม่เคยบ่นอะไร แต่เมื่อคืนวานตอนกลับมานั้น ชูยินรู้สึกอย่างชัดเจนว่าครั้งนี้อวิ๋นตั่วเจ็บปวดใจ ก่อนหน้านี้เวลาบาดเจ็บ เธอก็มักจะไม่สนใจแถมยังมานั่งวิเคราะห์ต่อหน้าครอบครัวว่าใครน่าสงสัยที่สุด แล้วทำไมเขาต้องจัดการเธอแบบนี้ เล่าเป็นเหมือนเรื่องตลก เหมือนเธอเป็นฮีโร่ที่ช่วยผู้ตกทุกข์ได้ยาก ถูกพวกคนที่ไม่สำคัญใช้วิธีการลับลังทำร้ายร่างกาย ไม่มีค่าพอให้พูดถึง ชูยินรู้ดี ว่าคนพวกนั้นแค่ทำให้ลูกสาวเจ็บตัว ไม่ได้ทำให้เจ็บใจ แต่ครั้งนี้หลังจากอวิ๋นตั่วกลับมาเธอก็ไม่พูดอะไรสักคำ เดินเข้าห้องนอนไปเลย มื้อเย็นก็ไม่ได้กิน หลับจนฟ้าสาง และไม่ได้ไปทำงานที่สำนักพิมพ์ด้วย ชูยินเรียกอยู่ตรงประตู อวิ๋นตั่วก็บอกเพียงว่าวันนี้เธอจะพักผ่อน ชูยินจึงรู้ ว่าครั้งนี้ลูกสาวรู้สึกเจ็บปวดใจพอเห็นอวี่เจ๋อ เธอก็
