อวี่เจ๋อมองไปรอบๆ ท่ามกลางกลุ่มคน เห็นได้ชัดว่าเขากำลังมองหาใครอยู่ เช่นนั้นอวิ๋นตั่วจึงดึงกู่เลี่ยงมาหลบอยู่ใต้โต๊ะ“จะแอบอะไรล่ะ เขาเป็นคนส่งบัตรเชิญมาให้พวกเราเองนะ” กู่เลี่ยงไม่เข้าใจ“แต่เราไม่ได้ถือบัตรเชิญเข้ามาอย่างถูกต้องนะ ไม่รู้สึกร้อนตัวบ้างเลยเหรอไง?”“แต่นั่นก็ไม่ใช่ความผิดของเรา เป็นความผิดพลาดของพวกเขาต่างหาก”ทางอวี่เจ๋อก็นั่งลงประจำที่ตัวเองแล้ว คนที่นั่งร่วมโต๊ะกับเขาคือเจิงจื่อลู่ราชินีภาพยนตร์นานาชาติชื่อดังที่เพิ่งได้รับเกียรติให้กลับมา ยังมีผู้จัดการใหญ่ของบริษัทภาพยนตร์เจ๋ออวิ๋น รวมทั้งจ้าวเมิ่งอิ่งอวี่เจ๋อมองจ้าวเมิ่งอิ่ง แล้วขมวดคิ้วถาม “ผมให้คุณกลับฮ่องกงแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมยังไม่กลับไปอีกล่ะ?”“ภาพยนตร์เทพนิยายฟอร์มยักษ์ที่เจ๋ออวิ๋นซุ่มถ่ายทำอยู่ ฉันก็เป็นผู้ลงทุนนะคะ”อวี่เจ๋อยกยิ้มมุมปาก “ภาพยนตร์เทพนิยายฟอร์มยักษ์ คุณไม่กลัวขาดทุนเลยจริงๆ!”“บอสอย่างคุณมีที่ไหนกัน ภาพยนตร์ที่บริษัทตัวเองซุ่มถ่าย ยังไม่ทันเปิดกล้องก็ไม่ชอบซะแล้ว แบบนี้จะให้คนดูจ่ายเงินได้ยังไงคะ?”“คนดูก็ไม่ได้ตาบอดนะครับ ดีหรือไม่ดีก็ไม่ใช่สิ่งที่ผมจะตัดสินได้เหมือนกัน ในใจพวกเขาย่อมมีเครื่องมือตัดสินอยู่แล้ว”ผู้จัดการบริษัทภาพยนตร์เจ๋ออวิ๋นที่อยู่ข้างๆยิ้มตามอย่างกระอักกระอ่วน “ตอนนี้ตลาดก็เป็นแบบนี้แหละครับ คนเรามีรสนิยมต่างกันไปดังนั้นไม่ว่าหนังประเภทไหนก็ต้องถ่ายครับ”อวี่เจ๋อเอียงหัวเล็กน้
