ร.ป.ภ.เห็นว่าอวิ๋นตั่วลังเล ไม่ได้เอาโทรศัพท์ออกมา เขาก็ยิ่งมั่นใจในความคิดตัวเองว่าสองคนนี้ไม่ได้มีเบื้องหลังอะไร เพียงแต่ขู่ให้กลัวเท่านั้นเช่นนั้นก็ทำให้เขายิ่งแสดงท่าทางรับผิดชอบต่อหน้าที่มากยิ่งขึ้น บางทีจบงานแล้วอาจจะได้ความดีความชอบจากหัวหน้าหรือไม่ก็ได้โบนัสรางวัลก็ได้ในขณะที่ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมอ่อนข้อให้กันนั้น จ้าวเมิ่งอิ่งก็ปรากฎตัวขึ้นในชุดราตรีกับส้นสูง กระโปรงตัวยาวฝังเพชรเม็ดงามไว้จนทั่ว ตอนกลางวันที่ได้เจอยังไม่รู้สึกว่าอีกฝ่ายสูงสักเท่าไหร่ แต่วันนี้พอมายืนข้างกัน ฝ่ายนั้นดูรํ่ารวยมีเงินมีทองท่วมหัวไปอีกปฏิกิริยาแรกของอวิ๋นตั่วคือก้มดูรองเท้าของตัวเองว่าสูงกี่เซน แต่เพราะกระโปรงที่ยาวเกินไป ทำให้เธอมองไม่เห็น“คุณจ้าว” เธอทักทายจ้าวเมิ่งอิ่ง ด้วยถือหลักว่าการพบกันโดยบังเอิญหมายความว่ามีวาสนาต่อกันแต่ใครจะรู้ว่าฝ่ายนั้นจะไม่สนใจเธอ พอเห็นเธอแล้วก็เดินเข้าไปพูดอะไรบางอย่างกับร.ป.ภ. จากนั้นร.ป.ภ.ก็ถือกระบองไฟฟ้าเดินเข้ามาหาพวกเขา“ดีจริงๆ ว่าแล้วเชียวว่าทำไมทำตัวลับๆ ล่อๆ เหมือนไม่ใช่คนดี ที่แท้ก็เป็นปาปารัสซีนี่เอง!”เมื่อเห็นท่าไม่ดีแล้ว อวิ๋นตั่วจึงหันหลังออกวิ่ง โดยมีกู่เลี่ยงตามมาด้วยทั้งสองวิ่งมาจนถึงสถานที่ลับตาคนแล้วถึงได้ทรุดตัวลงนั่ง“ไม่เคยเห็นแขกที่ไหนถือบัตรวีไอพีแล้วต้องวิ่งหนีจนตรอกขนาดนี้มาก่อนเลย ต้องโทษเธอนั่นแหละ ฉันจะพูดเรื่องความสัมพันธ์ของเรากับอาจารย
