ประจบเธอตอนนี้ ในอนาคตคงทำไม่ได้แล้ว หากรวยขึ้นมา อย่าลืมทุกคนนะ!”“ปากหวานจริงๆ!” อวิ๋นตั่วหยิบแก้วขึ้นมา แล้วยื่นให้กู่เลี่ยง “ไป เอานํ้าให้ไทเฮาดื่มสักแก้วซิ”“พ่ะย่ะค่ะ!” กู่เลี่ยงหยิบแก้วแล้วส่ายก้นเดินจากไปเพื่อนร่วมงานในห้องมองพวกเขาสองคน และอดถามขึ้นไม่ได้ “เธอสองคนพึมพำอะไรกัน? มีข่าวใหญ่อะไรอีกล่ะ บอกพวกเราด้วยสิ? อย่าเอาแต่แอบกินคนเดียว ระวังจะสำลักนะ”อวิ๋นตั่วหัวเราะแล้วพูดว่า “ทั้งเดือนนี้ฉันยังไม่ได้เริ่มประเดิมเลย จะมีข่าวอะไรได้ล่ะ? กำลังอยากถามพวกเธอพอดีว่ามีเบาะแสอะไรที่ยังตามไม่เสร็จไหม พวกเรายินดีอุทิศตนรับใช้มาก เป็นเพื่อนร่วมงานกัน ก็ควรจะช่วยเหลือกันสิ”พอทุกคนได้ยินดังนั้น จิตใจที่รอจะสืบข่าวก็พากันมอดไหม้ แล้วยิ้มแห้งๆ“ขนาดเธอยังไม่ได้เริ่ม อย่างพวกเราก็ไม่ต้องพูดถึงแล้ว”“พวกไม่มีนํ้าใจ!” อวิ๋นตั่วบ่นกู่เลี่ยงยกนํ้ามาแก้วหนึ่งแล้วพูดว่า“นายน้อย วันนี้จะไปงานเลี้ยงประจำปีบริษัทภาพยนตร์เจ๋ออวิ๋นไหม?”“ไปสิ ถังข้าวสารใหญ่ขนาดนั้น ไม่ไปก็โง่แล้ว”
——————————————
