นี่”“จริงเหรอ!” กู่เลี่ยงทำสีหน้าเหมือนทาสรับใช้ มานวดไหล่ให้อวิ๋นตั่วทันที “นายท่านอวิ๋น นางมารร้ายที่ไหนมาทำให้ท่านโกรธ บ่าวจะไปสั่งสอนมันเอง”“จ้าวเมิ่งอิ่ง นายกล้าไปสั่งสอนเธอไหมล่ะ?”ท่าทางของกู่เลี่ยงดูหวาดกลัว ก่อนที่จะนั่งลงข้างๆ “ทำไมนายท่านไม่ระวัง ไปทำให้นางไม่พอใจได้เล่า?”“เห็นท่าทางนายปอดแหกแบบนี้ ฉันยังหวังอะไรกับนายได้อีกเหรอ?”“ฉันไม่ได้ปอดแหก แต่ตระกูลจ้าวไม่ใช่สิ่งที่คนย่างพวกเราจะไปยั่วโมโหได้ ได้ยินว่าปู่ของจ้าวเมิ่งอิ่งเป็นพ่อค้ารักชาติที่มีชื่อเสียงในสมัยสงครามต่อต้านญี่ปุ่น ไปมาหาสู่ระหว่างพรรคคอมมิวนิสต์กับก๊กมินตั๋ง ทำอะไรก็สะดวกรักษาสมดุลได้ดีขนาดนี้ แม้แต่จักรพรรดิหงอู่ยังต้องคารวะ
ไม่อย่างนั้นก็คงไม่มีฐานะสูงตระหง่านมั่นคงอย่างทุกวันนี้หรอก ประวัติครอบครัวแบบนี้ เราจะไปสู้กับเธอได้ยังไงกัน?”“นายดูถูกตัวเองเกินไปแล้วมั้ง ไม่เคยได้ยินเหรอว่ามดตัวเดียวก็กินช้างได้? ทุกอย่างเป็นไปได้ในโลกใบนี้”กู่เลี่ยงเริ่มนวดไหล่ให้อวิ๋นตั่วอีกครั้งแล้วบอกว่า“นายน้อยใจเย็นๆดีกว่า ต่อให้มดกินช้างได้ ก็ต้องอิ่มท้องแตกตายเหมือนกัน”“งั้นนายอยู่ห่างๆ ฉันไว้ดีกว่า ไม่กลัวโดนหางเลขไปด้วยเหรอ?”“เห็นเธอพูดแบบนี้แล้ว เธอก็มีคุณสมบัติจะแลกหมัดกับคนระดับจ้าวเมิ่งอิ่งแล้วล่ะ เห็นได้ชัดว่าวันที่เธอจะได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นเงินเดือน และเดินสู่จุดสูงสุดของชีวิตจะอยู่ไม่ไกลแล้ว ถ้าฉันไม่ถือโอกาส
