ม่ใช่เหรอคะ”จ้าวเมิ่งอิ่งยิ้มเยาะ เธอใช้เวลาสิบนาทีมองประเมินอวิ๋นตั่ว แม้การพูดจาและการวางตัว รวมทั้งการแต่งตัวจะใกล้เคียงกับอาชีพปาปารัสซี่ แต่สีหน้าอารมณ์ที่แสดงออกมาอย่างไม่กังวลกลับเตือนจ้าวเมิ่งอิ่งว่า คนที่นั่งอยู่ตรงหน้าตัวเองตอนนี้เคยเปล่งประกายระยิบระยับเหมือนหมู่ดาวที่อยู่บนท้องฟ้ามาก่อน เธอเคยได้รับการศึกษาที่ดีมาก และได้รับการอบรวมที่ดีด้วยความสูงส่งที่ฝังลึกอยู่ในสายเลือด เป็นสิ่งที่กำจัดออกไปไม่ได้ก่อนที่จะพบอวิ๋นตั่ว เธอไม่เคยคิดเลยว่าอวิ๋นตั่วจะกลายเป็นภัยคุกคามเธอคิดว่าที่อวี่เจ๋อลืมอวิ๋นตั่วไม่ได้ สาเหตุก็เพียงเพราะผูกติดกับรักครั้งแรกเท่านั้น ตอนนี้แม้เธอจะไม่อยากยอมรับ แต่ก็ต้องเผชิญหน้า นี่คือศัตรูที่น่ากลัวคนหนึ่ง“คุณอวิ๋น คุณรู้จักตัวเองดีนะคะ” จ้าวเมิ่งอิ่งจิบกาแฟหนึ่งคำ แล้วพูดว่า “ตอนคุณทำงานคงยากมากที่จะได้ดื่มกาแฟแบบนี้ใช่ไหมคะ? ทำงานแบบพวกคุณต้องลำบากมากแน่ๆ พูดตามตรงนะ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นปาปารัสซี่ผู้หญิง!”“คุณจ้าวมีอะไรก็พูดมาตรงๆ เถอะค่ะ ไม่จำเป็นต้องอ้อมค้อมแบบนี้”“ก็ดีค่ะ ถ้าอย่างนั้นฉันจะเปิดอกคุยกับคุณแล้วกัน”จ้าวเมิ่งอิ่งมองอวิ๋นตั่ว อยากแสดงความสูงส่งของตัวเอง “คุณอวิ๋นคิดว่าตำแหน่งและฐานะของคุณในตอนนี้เหมาะจะยืนคู่กับผอ.ของบริษัทไหมคะ? คุณกับอวี่เจ๋อเหมือนกับอยู่คนละโลกกัน แบบนั้นก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันแล้ว ว่าไหมคะ?”อวิ๋นตั่วหัวเราะ
