จะต้องให้ฉันขายตัวเลยเหรอ?” อวิ๋นตั่วตบหัวกู่เลี่ยง “เป็นปาปารัสซีมาหลายปีขนาดนี้แม้แต่ความสามารถในการแยกแยะยังไม่มีสักนิด!”กู่เลี่ยงหัวเราะ “เธอยังมีหน้ามาว่าฉันอีก เป็นปาปารัสซี่มาหลายปีขนาดนี้ ขนาดโดนถ่ายรูปยังไม่รู้ตัวเลย”“เล่นกับเหยี่ยวเลยโดนเหยี่ยวควักลูกตาแท้ๆ เลย” อวิ๋นตั่วหัวเราะแห้งๆ“ตอนนี้จะทำยังไงล่ะ?”อวิ๋นตั่วคืนโทรศัพท์ให้กู่เลี่ยง แล้วพูดว่า “นี่เป็นการบังคับให้ฉันเดบิวต์*ชัดๆ!”“เธอจะเดบิวต์เหรอ ฉันเป็นผู้จัดการให้เธอเอง”“นายคิดว่าจะมีใครสนใจฉันล่ะ?”“อย่าหลงตัวเอง คนอื่นเขาจับตามองเทียนอี้ ก็เลยถ่ายติดเธอ”“แต่ทำไมมาสาดโคลนใส่ฉันแบบนี้ล่ะ?”“ตามระเบียบแล้ว ถ้าเธอรีบออกมาล้างมลทินให้ตัวเอง คนอื่นก็จะนึกว่าเธอกำลังโฆษณาตัวเอง แบบนั้นเธอก็จะได้เดบิวต์จริงๆ แล้ว”อวิ๋นตั่วกลับมาถึงบ้าน อวิ๋นเฉียวก็ดึงเธอมาที่ลานบ้าน แล้วเอ่ยปากก็ถามทันที “ที่เขาพูดกันในอินเตอร์เน็ตจริงหรือเปล่า?”“พี่ก็เชื่อเหมือนกันเหรอ?” อวิ๋นตั่วโกรธพี่ชายเล็กน้อย ทำไมเขาถึงเชื่อข่าวในอินเตอร์เน็ตได้ล่ะ?“พี่ก็ไม่เชื่อหรอก แต่เขามีรูปภาพ แค่มองรู้ว่าในรูปนั้นคือเธอ”“ฉันแค่ไปส่งเขากลับโรงแรมเฉยๆ”“อยู่ดีๆ เธอไปส่งเขากลับโรงแรมทำไม พ่อเขาทำให้พวกเราลำบากไม่พออีกเหรอ เธออยู่ห่างๆ เขาดีกว่า”“พี่คะ พ่อก็ส่วนพ่อ เขาก็ส่วนเขา ตอนนี้ไม่ต้องเอามาเกี่ยวโยงกันแล้ว”อวิ๋นตั่วเดินเข้าห้องไป และพูดไปด้วยว่า “ฉันไม่ได้หลับ