ั่วเงยหน้าขึ้น พอเห็นว่าเป็นหลี่มู่ ก็รู้สึกเหมือนถูกจับได้ตอนเล่นชู้“ฉันเข้าผิดห้องแล้วค่ะ” อวิ๋นตั่วมีไหวพริบยามคับขัน รีบยืนขึ้นแล้ววิ่งออกนอกประตูไป เธอยังไม่ทันได้ปิดโทรศัพท์ เสียงทุ้มตํ่าของอวี่เจ๋อยังคงตะโกนอยู่ “อวิ๋นตั่วรับโทรศัพท์หน่อย อวิ๋นตั่วรับโทรศัพท์หน่อย!”เธอได้ยินเสียงหลี่มู่พูดขึ้น “ฉันรู้จักเธอ เธอเป็นนักข่าวบันเทิง ที่แท้ชื่ออวิ๋นตั่วนี่เอง ฉันจำได้แล้ว!”อวิ๋นตั่วคิดว่าเวลานี้ยังไม่ปฏิเสธและไม่ยอมรับดีกว่า อันตรธานหายไปเป็นวิธีที่ดีที่สุด ตลอดทางที่เธอวิ่งมา เธอก็กดปฏิเสธรับสายไปด้วย จนวิ่งออกมานอกโรงแรมได้กู่เลี่ยงที่อยู่ในรถเห็นเธอวิ่งออกมา ยังนึกว่าทำงานใหญ่สำเร็จ จึงเปิดประตูรถช่วยเธอทันทีพออวิ๋นตั่วกระโดดขึ้นรถ ก็เร่งให้กู่เลี่ยงรีบไป กู่เลี่ยงเองก็กินปูนร้อนท้องเหยียบคันเร่งอย่างไม่พูดพรํ่าทำเพลง เมื่อขับมาได้ระยะหนึ่ง ไม่เห็นว่ามีคนตามมาแล้ว จึงถามว่า “เป็นยังไง ถ่ายได้อะไรมาบ้าง?”“ถ่ายอะไรล่ะ ยังไม่ทันถ่ายก็โดนจับได้แล้ว!”“ทำไมเป็นแบบนี้ได้ล่ะ? เมื่อก่อนเธอไม่เคยพลาดนี่”“ตัวการก็คือโทรศัพท์เครื่องนี้ไง!” อวิ๋นตั่วหยิบโทรศัพท์ขึ้น เสียงเรียกเข้าดังขึ้นอีกครั้ง“อวิ๋นตั่วรับโทรศัพท์หน่อย อวิ๋นตั่วรับโทรศัพท์หน่อย!”“เสียงเรียกเข้ามีเอกลักษณ์มากเลย ใครอัดให้ล่ะ?”อวิ๋นตั่วเห็นคำว่าหลิวอวี่เจ๋อแสดงบนหน้าจอ ก็คิดในใจว่า ทำฉันเสียเรื่องแล้วยังกล้าโทรมาอีก เธอจึง
