อวี่เจ๋อมาถึงออฟฟิศก็เห็นบัตรเชิญว่าอยู่บนโต๊ะทำงาน เมื่อเปิดออกดูแล้วก็เห็นเป็นบริษัทภาพยนตร์และโทรทัศน์ที่เป็นบริษัทลูกของตัวเองกำลังจะจัดงานปราชุมประจำปี เขาไม่เคยไปร่วมงาน น่าแปลกที่ทำไมยังส่งบัตรเชิญมาอีกน่าน่าเดินเข้ามาพร้อมกับท่าทางตั้งตารอ“ผอ.หลิวคะ คุณจะไปร่วมงานปราชุมประจำปีของบริษัทภาพยนตร์และโทรทัศน์เจ๋ออวิ๋นไหมคะ?”เขาเข้าใจทันที จะต้องมีคนอาศัยเส้นสายเข้าหาเธอ เขายื่นบัตรเชิญให้น่าน่า “เอาไปเถอะ”“ขอบคุณค่ะ” น่าน่าลิงโลด ดีใจมากซะจนเผลอพลั้งปาก “ถ้าผอ.มีแฟนก็คงดีนะคะ”“ทำไมครับ?”“ฉันก็จะได้สองใบไงคะ”“โทรไปหาผอ.เปาสิ บัตรเข้างานแค่ใบเดียวเขาก็จะไม่ยอมให้คุณเลยงั้นเหรอ?”“ถามแล้วค่ะ เขาไม่ได้ทำเผื่อ มีพอดีจำนวนคน”จู่ๆ เขาก็นึกถึงอวิ๋นตั่วขึ้นมา ในฐานะปาปารัสซีอย่างเธอ นี่เป็นโอกาสที่ซุปเปอร์สตาร์มารวมตัวกัน เธอน่าจะดีใจมากใช่ไหม?“คุณไปโทรหาผอ.เปา บอกว่าผมต้องการอีกสองใบ แล้วก็ใบในมือคุณนั่น เอาคืนผมด้วย”น่าน่าไม่ยอม “ผอ.ให้ฉันแล้วนี่คะ”“ถามผอ.เปาว่าสักสองสามใบก็ไม่ได้หรือไง?”“ถ้าเขาไม่ให้จะทำยังไงคะ?”“ผมเป็นคนสั่ง เขาจะไม่ให้เชียวเหรอ?”พอได้ยินว่าจะมีวันมะรืน น่าน่าก็เดินออกไปด้วยความปลาบปลื้มใจ
สุดท้ายบ่ายวันนั้น ผอ.เปาก็เอาบัตรวีไอพีมาส่งให้ด้วยตัวเอง ซึ่งทำให้น่าน่าตกใจด้วยความคาดไม่ถึง “แค่ให้ใครสักคนมาส่งก็พอแล้วค่ะผอ.เปา”“ได้ยังไงล่ะ คำสั่งจากผอ.หลิว ต้องเอาไปให้เพื่อ
