ไม่ต้องเป็นปาปารัสซีแล้ว ไปเป็นดาราก็ได้! แบบนี้ก็ไม่ใช่ว่าอาจารย์หลิวเอาเปรียบเธอแล้ว แต่เป็นเธอต่างหากที่ได้ประโยชน์จากเขา! เธอว่าความคิดนี้เป็นยังไงบ้าง?”กู่เลี่ยงยิ่งพูดก็ยิ่งตื่นเต้น “พอเธอเข้าวงการบันเทิง ฉันก็จะเป็นผู้จัดการให้ คอยดูแลเรื่องต่างๆ สองคนร่วมมือกัน บุกป่าฝ่าดง เดินขึ้นสู่จุดสูงสุด! คิดว่าความคิดนี้เป็นยังไง?”“ไม่เลวเลยจริงๆ!” เสียงหนึ่งดังขึ้นข้างหลังพวกเขา“ฮ่าๆ ไม่เลวเลยใช่ไหมล่ะ?” กู่เลี่ยงหันกลับไปเห็นหม่าต้าเก้อแล้วก็หน้าถอดสี “หัวหน้า มาเช้าจังเลยนะครับ?”“ไม่เช้าแล้ว คุณเดินไปถึงจุดสูงสุดของชีวิตแล้วนี่!”“ทุกคนก็มีความฝันของตัวเองทั้งนั้นแหละครับ เพราะชีวิตคนเราจะแยกจากความฝันก็คงไม่ได้ ความฝันมันเป็นเหมือนสีสันสวยงามในชีวิตเราแม้ชีวิตของคุณจะเล็กนิดเดียว จะล้มเหลวหรือไม่เคยประสบความสำเร็จ ขอเพียงแค่ไม่ละทิ้งความฝัน ชีวิตของคุณก็จะสมบูรณ์ คุณยังสามารถเดินตามชิ้นส่วนความล้มเหลวไปสู่ความสำเร็จได้”“คำพูกพวกนี้ใครบอกนาย?” หม่าต้าเก้อถาม“ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ผมดูมาจากอินเตอร์เน็ต”“ขอเชิญเด็กมีฝันทั้งสองมาที่ห้องทำงานของผมหน่อย” หม่าต้าเก้อพูดพร้อมรอยยิ้มที่ซ่อนคมมีดไว้แค่เห็นรอยยิ้มของหม่าต้าเก้อ อวิ๋นตั่วก็รู้แล้วว่าต้องไม่ใช่เรื่องที่ดีแน่พอเข้าไปในห้องทำงาน หม่าต้าเก้อก็โยนหนังสือพิมพ์ฉบับเช้าวันนี้มาตรงหน้าพวกเขา “เห็นไหมว่าฟู่เข่อเจียออกมาปฏิเสธแล้วว่าตัวเอ