แค่พี่ออกแบบได้ดี มีแต่คนโง่เท่านั้นที่ไม่ใช้! นั่นถือเป็นการช่วยเธอหาเงินนะ” อวิ๋นตั่วเกลี้ยกล่อมพี่ชาย“ยังไงเธอก็ไม่ต้องจ่ายเงินเดือนขั้นตํ่าให้ฉัน ต่อให้ฉันสร้างผลประโยชน์ให้ร้านเธอไม่ได้ เธอก็ไม่เสียหายหรอก” อวิ๋นเฉียวกลับไม่สนใจอวี่ซีกอดอก มองอวิ๋นเฉียวอย่างแน่วแน่แม้เธอจะว้าวุ่นใจ “นายไม่มั่นใจใช่ไหมล่ะ?”หากทนสิ่งนี้ได้ ยังมีอะไรที่ทนไม่ได้อีกล่ะ อวิ๋นเฉียวเงยหน้าแล้วบอกว่า“ฉันเนี่ยนะไม่มั่นใจ ตลกแล้ว!”“ก็ดี!” อวี่ซีหยิบสัญญาฉบับหนึ่งออกมาจากลิ้นชัก แล้วส่งให้อวิ๋นเฉียว“นี่เป็นสัญญาจ้าง นายอ่านสักรอบก่อน ถึงจะไม่มีเงินเดือนขั้นตํ่า แต่ฉันให้สวัสดีการดีนะ นายคงไม่ขาดทุนหรอกมั้ง? ถ้าไม่มีปัญหา นายก็เซ็นชื่อตั้งแต่วันนี้ไปนายก็มาทำงานได้อย่างเป็นทางการ”อวิ๋นเฉียวถือปากกา แล้วมองอวิ๋นตั่วด้วยความลังเลนิดหน่อย “น้องสาวพี่เชื่อถือเธอที่สุดแล้ว เธอว่าจะเซ็นหรือไม่เซ็นดี?”“เซ็นสิคะ ทำไมจะไม่เซ็นล่ะ?” อวิ๋นตั่วถามอวิ๋นเฉียวขมวดคิ้ว แล้วกระซิบกับอวิ๋นตั่ว“พี่รู้สึกเหมือนหยางป๋ายเหลา*เซ็นสัญญาขายตัวเลย”อวิ๋นตั่วหัวเราะ “พี่คิดมากจัง พี่ดูตัวเองตอนนี้สิ ทั้งเนื้อทั้งตัว มีอะไรราคาสูงบ้าง?”อวิ๋นเฉียวคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วบอกว่า “ก็ใช่ เซ็นก็เซ็น!”
หยางป๋ายเหลา*เป็นหนึ่งในตัวละคร จากภาพยนตร์เรื่อง TheWhite-haired Girl เป็นชายยากจนที่ถูกบังคับให้ขายลูกสาวตัวเอง
