สายตาของอวิ๋นเฉียว เธอจึงรีบถือโอกาสตอนอวี่เจ๋อไม่ระวัง ชักมือตัวเองกลับมาทันใดนั้นอวี่เจ๋อก็เอนตัวมา อวิ๋นตั่วเห็นว่าทั้งตัวของเขาจะทับลงมาอยู่แล้ว เธอจึงรีบโวยวาย “จะทำอะไรคะ?”“คาดเข็มขัดให้เธอไง” เขาให้อวิ๋นตั่วดูเข็มขัดนิรภัยในมือตัวเอง แล้วช่วยคาดให้เธอ พอเงยหน้าขึ้นมาเห็นสีหน้าหวาดกลัวของอวิ๋นตั่ว ก็รู้สึกตลกมาก “เธอจะตื่นเต้นขนาดนี้ทำไมกัน กลัวพี่กินเธอเหรอ?”“คาดเข็มขัดก็คาดเข็มขัดสิ ทำไมคุณไม่บอกฉันก่อนล่ะ? แล้วอีกอย่างฉันเองก็มีมือ ไม่ต้องให้คุณมาเป็นห่วงหรอก” อวิ๋นตั่วพูดชัดถ้อยชัดคำ“ใช่ ต้องคาดเข็มขัดนิรภัยดีๆ พี่ขับยังไม่คุ้นมือ พวกเธอต้องป้องกันตัวเอง” เสียงอวิ๋นเฉียวดังมากจากเบาะหน้า“พี่ยังมีหน้ามาพูดอีกเหรอคะ?” อวิ๋นตั่วพูดอย่างหงุดหงิด“เธอไม่ต้องพูดกับเขาแล้ว อีกสักพักถ้าเขาเสียสมาธิขึ้นมา ไม่รู้ว่าจะแสดงผาดโผนอะไรอีก”———————————————————–
