เลยยืดตัวเตรียมจะลุกออกไป แต่อวี่เจ๋อก็ดึงเธอเอาไว้ก่อน เธอจึงจ้องเขา พยายามที่จะจะชักมือตัวเองกลับมา แต่อวี่เจ๋อจับไว้แน่นไม่มีทางขยับได้เลยตอนนี้เองอวิ๋นเฉียวสตาร์ทรถแล้ว เท้าเหยียบคันเร่ง เป็นเพราะว่าเหยียบแรงไปหน่อย ด้วยความที่อวิ๋นตั่วไม่ได้ตั้งตัว ทำให้เธอเกือบจะพุ่งไปเบาะหน้าแล้ว อวี่เจ๋อรีบใช้มือช้อนตัวเธอกลับมา ฉวยโอกาสกอดเธอไว้ในอ้อมอกอวิ๋นตั่วผละเขาออก แล้วมองอวิ๋นเฉียวอย่างเดือดดาล “พี่ขับเป็นหรือเปล่าเนี่ย!?”“ไม่ได้ขับมานานแล้ว เลยไม่คุ้นมือนิดหน่อยน่ะ ให้พี่ปรับอารมณ์ก่อนสิจะขับให้ดีๆ เลย!” อวิ๋นเฉียวพูดอย่างรู้สึกผิดมากอวี่เจ๋อจับมืออวิ๋นตั่ว พลางพูดว่า “เธออย่าไปกดดันเขาสิ ไม่อย่างนั้นพอเขากลัว มือเท้าก็ยิ่งพันกันยุ่งไปหมด”“ใช่ๆๆ อวี่เจ๋อพูดถูก!” อวิ๋นเฉียวรีปพูดเสริมเธอกวาดสายตามองอวี่เจ๋อแวบหนึ่ง จากนั้นจัดเสื้อผ้าและนั่งให้เรียบร้อยจู่ๆ รถก็รีบเลี้ยวกะทันหัน อวิ๋นตั่วล้มใส่หน้าอกอวี่เจ๋อ ทั้งตัวพุ่งมาอยู่ในอ้อมกอดเขา เธอลุกขึ้นมาด้วยสภาพลำบาก แล้วตะโกนใส่อวิ๋นเฉียว “พี่คะ!”“พี่ไม่ได้ตั้งใจ เมื่อกี้คนนั้นเขาย้อนศร ถ้าพี่ไม่หักหลบก็คงชนแล้ว” อวิ๋นเฉียวจึงตอบอย่างอันอั้นตันใจ“พี่หักหลบอย่างเดียวหรือไงล่ะ นี่กำลังดริฟท์รถชัดๆ!”“เธอก็ชมกันเกินไปแล้ว พี่ยังดริฟท์ไม่เป็นหรอก! ” อวิ๋นเฉียวหันมามองอวิ๋นตั่วแวบหนึ่ง ก็เห็นว่าอวี่เจ๋อจับมือกับอวิ๋นตั่วอวิ๋นตั่วที่สังเกตเห็น
