ะคะ”“พุทราเป็นผลไม้มงคล จะมาว่าป้างมงายได้ยังไงกันคะ?”อวิ๋นเฉียวรู้ความคิดของผู้เป็นน้อง เขาได้แต่ยิ้ม ไม่ได้พูดอะไรออกมาระหว่างที่ทานอาหาร แม่บ้านหลิวก็เผลอพูดเรื่องที่จ้าวเมิ่งอิ่งมาพักที่บ้าน จนทำให้อวี่เจ๋อต้องออกไปนอนที่โรงแรมโดยไม่ได้ตั้งใจ แม่บ้านหลิวหันมามองอวิ๋นตั่วแล้วพูดบอกว่า “ที่จริงบ้านก็มีห้องตั้งเยอะ จะให้เพื่อนมาอยู่สักคนก็ไม่ได้หนักหนาอะไรนัก แต่เขากลัวหนูจะเข้าใจผิดน่ะ!”“เรื่องของเขาไม่ได้เกี่ยวกับหนูสักหน่อยนี่คะ บ้านก็บ้านของเขา เขาจะอยากให้ใครพักก็ได้ เกี่ยวอะไรกับหนูด้วยล่ะคะ?”“เด็กโง่ หนูจะมาพูดใส่อารมณ์แบบนี้ไม่ได้นะคะ โลกใบนี้จะมีผู้ชายสักกี่คนที่ไม่ชอบเนื้อสด โดยเฉพาะมาเสนอตัวถึงบ้านแบบนี้ ถ้าหนูยังผลักไสเขาอยู่แบบนี้ ถ้าเขาไปหาคนอื่นแล้วจริงๆ จะมาเสียใจทีหลังก็ไม่ทันแล้วนะคะ!”“เราสองคนเลิกกันแล้วค่ะ เขาจะรักใครก็ไม่เกี่ยวกับหนูสักหน่อย”แม่บ้านหลิวเหมือนยังอยากจะพูดอะไรต่อ แต่ก็ถูกชูยินขัดขึ้นเสียก่อน“นี่เป็นหมูผัดซอสแดงที่ทำตามสูตรที่ป้าเคยบอกไว้ ลองชิมดูหน่อยสิว่ารสชาติเป็นยังไง?”แม่บ้านหลิวกัดหมูผัดซอสแดงไปหนึ่งคำแล้วพูดว่า “ใช้ได้เลยค่ะ เสียแต่เลือกเนื้อมาไม่ค่อยดี ต้องใช้หมูสามชั้นต้นตำรับถึงจะดี”“ป้ากำลังแกล้งแม่ผมอยู่หรือเปล่า จนถึงตอนนี้แม่ก็ยังแยกไม่ออกเลยว่าหมูสามชั้นเป็นยังไง” อวิ๋นเฉียวว่า“หมูสามชั้นมีทั้งหมดห้าชั้น ชั้นที่หนึ่งเป็นหนังหมู ชั้
