อนขนาดนี้นะ?”“ไม่มีอะไรหรอก แค่อาการของคนเมาน่ะ เดี๋ยวพี่จะไปเอานํ้าอุ่นมาเช็ดหน้าให้”พออวี่เจ๋อไปแล้ว อวิ๋นตั่วก็หันมองอวี่ซี “เกิดอะไรขึ้นคะ?”“พี่ผิดเอง ยังถามไม่รู้เรื่องก็ให้เขาไปสัมภาษณ์แล้ว ตอนแรกเจ้าของโรงแรมก็คุยกันรู้เรื่องแล้วว่าจะให้อวิ๋นเฉียวทำงานธุรการ แต่สุดท้ายกลับให้เขาไปเป็นเด็กเสิร์ฟ แถมยังหาเรื่องมาแกล้ง สุดท้ายเขาก็ทนไม่ได้ ออกจากที่นั่นมา แล้วก็ไปดื่มจนเมาที่ร้านอาหารอีกร้าน” อวี่ซีตอบด้วยท่าทางเสียใจ“พี่นี่ก็จริงๆ เลยนะคะ ยอมตามใจให้เขาดื่มจนเป็นแบบนี้ แบบนี้ไม่เท่ากับหาเรื่องลำบากให้ตัวเองหรอกเหรอ? เขาเมาแบบนี้ ต้องลำบากพี่พามาส่งอีก”อวี่ซีก้มหน้าลง “เธอก็รู้อารมณ์ของเขาดี พี่จะไปทำอะไรได้ที่ไหนล่ะ?”“ถ้าพี่ชอบเขาจริงๆ ก็อย่าตามใจเขาแบบนี้สิคะ พี่ต้องจัดการเขาให้ได้จะให้เขาทำตามใจแบบนี้ไม่ได้”อวี่เจ๋อยกอ่างนํ้าเข้ามา แล้วยื่นผ้าขนหนูที่พาดมาด้วยให้อวิ๋นตั่ว อวิ๋นตั่วเองก็รับมาช่วยเช็ดหน้าให้ผู้เป็นพี่ อวิ๋นเฉียวที่นอนอยู่บนเตียงหัวเราะคิกคักปากก็บ่นพึมพำไม่หยุด “ทำไมอารมณ์ดี มีอะไรให้อารมณ์ดี ตอนที่ข้าองค์ชายออกไปเที่ยว เธอไม่รู้ไปอยู่ไหน? เอามาโชว์ให้ฉันดู คิคิ?”“พวกพี่กลับไปก่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวฉันดูแลเขาเอง”อวี่เจ๋อไม่ยอม “พี่จะอยู่ดูแลเขาที่นี่”อวิ๋นตั่วมองแม่บ้านหลิวที่อยู่ข้างนอก แล้วบอกว่า “พาแม่บ้านหลิวกลับเร็วหน่อยจะดีกว่านะคะ เขาอายุมากแล้ว ต้องรีบเข้าน
