“ไปอาบนํ้าเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเถอะ” อวี่เจ๋อพูด“เครื่องทำนํ้าอุ่นพังแล้ว ยังหาคนมาซ่อมไม่ทัน เดี๋ยวแม่จะไปต้มนํ้าให้”ชูยินพูดพลางเดินเข้าไปในครัวอวี่เจ๋อก้าวมาข้างหน้าและดึงมือชูยินไว้ “คุณป้าครับ ผมไปเอง”ชูยินมองอวิ๋นตั่วโดยไม่พูดอะไรสักคำ ส่วนแม่บ้านหลิวก็จับมือชูยินเงียบๆ แล้วส่งสายตาให้ ชูยินถึงได้เอ่ยขึ้นว่า “หม้ออยู่บนตู้เก็บจาน ซุปไก่บนอิฐถ่านใกล้สุกแล้ว เอาซุปไก่ลงมา แล้ววางต้มบนอิฐถ่านก็ได้จ้ะ”“รับทราบครับ”อวี่เจ๋อเดินไปข้างอ่างนํ้า วางกระเทียมที่เพิ่งตัดมาไว้อีกข้าง พอล้างเสร็จแล้วก็เข้าไปในครัวอวิ๋นตั่วเดินตามหลังเขาไป ดูเขาเดินวนรอบครัว ปากก็พึมพำพูด“ด้านบนตู้เก็บจาน ตู้เก็บจาน อ้อ ตรงนี้นี่เอง”เขาหยิบหม้อมาตักนํ้า พอเห็นอวิ๋นตั่วก็ยิ้มและพูดว่า“เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว”“คุณกำลังทำอะไรคะ?” อวิ๋นตั่วถาม“ทำอะไรหมายถึงอะไร?”“คุณพาแม่บ้านหลิวมาทำอะไร?”“พี่ไม่ได้พามา แม่บ้านหลิวอยากมาเอง พวกเธออยู่บ้านเดียวกันมายี่สิบกว่าปี ท่านเห็นเธอเป็นเหมือนลูกสาวแท้ๆ ท่านบอกว่าอยากมาหาเธอแล้วพี่จะขัดได้เหรอ?”อวี่เจ๋อยกนํ้าขึ้นมา แล้ววางหม้อลงบนอิฐถ่านอวิ๋นตั่วเดินไปข้างหลังเขา แล้วแก้มัดเชือกชุดกันเปื้อนเบาๆ จากข้างหลัง“ต่อไปไม่ต้องทำเรื่องแบบนี้แล้ว แต่งตัวแบบนี้ไม่เหมาะกับคุณเลยสักนิด”ทันใดนั้นอวี่เจ๋อคว้าสองมือของอวิ๋นตั่วไว้ อวิ๋นตั่วไม่ทันได้ป้องกันตัวเลยกลายเป็นถูกดึงจนตัวติดหลังเขา จากนั
