ของตัวเองจนกระทั่งอวี่ซีทิ้งขยะกลับมา ทั้งสองก็ยังทำความสะอาดกันไม่เสร็จ
วันนี้ดูทำความสะอาดดีเป็นพิเศษ ทุกซอกมุมไม่มีฝุ่นเลยสักนิด ทว่าพอดูดีๆเหมือนทั้งสองจะเอาแต่ขยับเข้าใกล้อวี่เจ๋อโดยไม่รู้ตัวเธอแค่นหัวเราะอยู่ในใจ หน้าตาไม่ได้ทำให้คนหลงหรอก คนนี่แหละมาหลงเอง ช่างเป็นคนมีเสน่ห์อะไรแบบนี้ ถ้าเป็นเมื่อก่อน อวิ๋นตั่วมาเห็นภาพแบบนี้เข้าจะเป็นยังไงนะ? คงได้ชูกำปั้นเตือนเขา “ห้ามทำตัวเจ้าชู้นะคะ!”เมื่อนึกถึงอวิ๋นตั่วในอดีตแล้วก็อดรู้สึกเจ็บในใจไม่ได้ เธอรู้ดีว่าอวิ๋นตั่วคนเดิมจะไม่กลับมาอีกแล้ว“วันนี้ไม่ต้องไปบริษัทเหรอคะ?”อวี่เจ๋อฟังความนัยที่น้องสาวอยากให้ตัวเองกลับไปออก เขาถึงได้ลุกขึ้นแล้วบอกลาอวี่ซีเดินมาส่งผู้เป็นพี่ที่หน้าประตู กระซิบเสียงเบา “ต่อไปถ้าไม่มีอะไรก็ไม่ต้องมาที่ร้านแล้วนะคะ”“ทำไมล่ะ?”“ถ้าพี่คิดจะทำเป็นมาบังเอิญเจออวิ๋นตั่วที่ร้านฉันล่ะก็ เสียแรงเปล่าค่ะ”
