ครั้งนี้ ถ้าอย่างนั้นเราค่อยคุยเรื่องเวลากันใหม่ก็ได้ค่ะ”เธอลุกขึ้นเตรียมตัวที่จะกลับ แต่ก็ถูกอีกฝ่ายเรียกไว้ “เธอไม่มีอะไรจะพูดกับพี่จริงๆ เหรอ?”“คุณอยากฟังอะไรล่ะคะ?” เธอเก็บกล้องเตรียมจะบอกลา “คิดว่าหลายปีที่ผ่านมานี้ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลยเหรอคะ? คิดว่าไม่ว่าคุณจะไปไกลแค่ไหน ไปนานแค่ไหน ฉันก็จะยังรอคุณอยู่ที่เดิมอย่างนั้นเหรอ? คิดว่าฉันยังเอาแต่คอยตามคุณ คิดอยากจะได้อวิ๋นตั่วคนนั้นน่ะเหรอคะ?”“พี่ขอโทษ อวิ๋นตั่ว พี่ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ ถ้าพี่รู้ พี่จะไม่มีทางไปเด็ดขาด”“ไม่ต้องขอโทษฉันหรอกค่ะ ทุกคนต่างก็มีเส้นทางของตัวเอง แค่ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมในเมื่อคิดว่าพ่อของฉันทำร้ายความเคารพในตัวเองของคุณ ถ้าความรู้สึกนั้นมันสำคัญมาก ทำไมตอนแรกถึงยังรับปากจะหมั้นกับฉัน?ทำไมต้องไปในวันหมั้นด้วย?”