ว่าหลายปีมานี้ กู่เลี่ยงกับอวิ๋นตั่วเป็นเพียงเพื่อนที่มีเป้าหมายเหมือนกัน สำหรับอวิ๋นตั่วคำพูดของกู่เลี่ยงนั้นถือว่ามีนํ้าหนัก หากให้กู่เลี่ยงเข้าไปยุ่งกับการสัมภาษณ์พิเศษนี้จนเสียเรื่อง เพียงเพราะเห็นแก่หน้าของตัวเอง แบบนั้นคงได้ไม่คุ้มเสียช่วยไม่ได้ เขามองที่เลนส์กล้อง แล้วพูดกับกู่เลี่ยงด้วยความไม่เต็มใจ
“ผมหม่าต้าเก้อ วันนี้จะสัญญาอีกครั้ง ขอแค่อวิ๋นตั่วทำการสัมภาษณ์พิเศษหลิวอวี่เจ๋อได้ ก็จะเปลี่ยนรถคันใหม่ให้กู่เลี่ยงกับอวิ๋นตั่ว พูดจริงทำจริง ถ้าผิดคำพูด จากนี้ไปจะไม่เชื่ออะไรอีก!”พอกู่เลี่ยงเห็นเขารับปากแล้วก็ดีใจมาก ยกมือตบบ่าอวิ๋นตั่ว “เราไปกันเถอะ!”“นี่ๆ…” หม่าต้าเก้อรีบห้ามกู่เลี่ยง “เขาบอกแล้วว่าให้อวิ๋นตั่วไปแค่คนเดียว!”“อวิ๋นตั่วไปคนเดียว ทั้งสัมภาษณ์ทั้งถ่ายรูป ทำไม่ไหวหรอกครับ!”“เป็นไปได้ยังไง อวิ๋นตั่วเก่งขนาดนี้ เร็ว เอากล้องให้เธอ!”กู่เลี่ยงถือกล้องไว้ไม่ยอมวาง “ผมไปส่งเธอที่ประตูทางเข้าเจ๋ออวิ๋น คงไม่เป็นไรมั้งครับ?”หม่าต้าเก้อขมวดคิ้ว “พวกคุณเป็นอะไรกัน ก็แค่สัมภาษณ์เอง ทำอย่างกับจะไปลงสนามรบ!”
