อกัน แต่ในเมื่อทำงานกับผมที่นี่ ก็ต้องปฏิบัติตามงานที่ผมจัดให้ สร้างผลงานให้นิตยสารของเรา!”กู่เลี่ยงมองอวิ๋นตั่ว “จะให้ฉันไปก่อนรอบหนึ่งไหมล่ะ ไปบอกเขาให้ว่าเธอไม่อยากเจอเขา?”“ช่างเถอะ ในเมื่อเขาหาฉันเจอ ถ้าฉันหลบเขาวันหนึ่งก็ต้องหลบเขาไปอีกทั้งชีวิต ฉันจะไปเอง!”หม่าต้าเก้อดีใจ ยิ้มอย่างมีความสุข “แบบนี้น่ะถูกแล้ว เธอต้องจำไว้นะว่าตัวเองเป็นนักข่าว ภารกิจของนักข่าวก็คือสัมภาษณ์”“ในเมื่อพวกเราจะไปสัมภาษณ์บุคคลสำคัญขนาดนั้น ก็ควรจะเปลี่ยนรถให้พวกเราหน่อยดีไหมครับ?” กู่เลี่ยงถือโอกาสพูด“ถ้ารับงานสัมภาษณ์พิเศษนี้ไป ผมจะเปลี่ยนรถคันใหม่ให้”“พูดแล้วอย่าคืนคำนะครับ?” กู่เลี่ยงตื่นเต้นมาก“แน่นอน ผมเคยกลืนนํ้าลายตัวเองเหรอ?”“หัวหน้าไม่ได้ผิดสัญญาแค่ครั้งเดียว ไม่ได้แล้วคราวนี้ต้องเก็บหลักฐานไว้” กู่เลี่ยงควักโทรศัพท์มือถือออกมากดอัดวิดีโอ “มาครับ ลูกพี่พูดกับกล้องหน่อย วันนี้ลูกพี่หม่าของผมจะสัญญา ขอแค่อวิ๋นตั่วสามารถทำการสัมภาษณ์พิเศษหลิวอวี่เจ๋อได้ ก็จะเปลี่ยนรถคันใหม่ให้กู่เลี่ยงกับอวิ๋นตั่วพูดจริงทำจริง ถ้าผิดคำพูด จากนี้ไปจะไม่เชื่ออะไรอีก!”ลูกพี่หม่ายกมือขึ้น ตีโทรศัพท์ของกู่เลี่ยง “อย่าทำเป็นเล่น!”“ใครทำเป็นเล่นครับ? พวกเราจริงจังนะ ถูกไหมอวิ๋นตั่ว?”แต่อวิ๋นตั่วก็ไม่พูดอะไร“จำเป็นเหรอ?” ลูกพี่หม่าพูดอย่างชํ้าใจ“จำเป็นมากครับ”พอเห็นว่าอวิ๋นตั่วไม่ได้มีความรู้สึกใดๆ หม่าต้าเก้อก็เข้าใจ
