ดก็หาเธอพบแล้ว อวิ๋นตั่วที่น่าสงสาร หลายปีมานี้ไม่รู้ว่าเธอใช้ชีวิตเป็นยังไง ครั้งสุดท้ายที่เจอเธอก็ตรงประตูทางเข้าศาล เธอกับคุณแม่ผอมลงไปมาก ลมพัดก็แทบจะปลิว ก็ต้องโทษป้าเหมือนกัน วันนั้นเธอกับอวิ๋นเฉียวเอาเงินให้พวกเรา แล้วพวกเราก็ดันไปจริงๆ ถ้าวันนั้นพวกเรายังอยู่ที่นั่น อาจจะไม่เกิดเรื่องแบบนี้ก็ได้ เฮ้อ คุณไม่เห็นภาพเหตุการณ์คืนนั้น สองพี่น้องล็อคประตูอยู่ในห้องหนังสือ ตกใจเหมือนกลัวอะไรสักอย่าง อวิ๋นเฉียวใช้ชีวิตเป็นคนรวยจนชินแล้ว เคยเจอเรื่องแบบนี้ที่ไหนกัน แล้วอวิ๋นตั่วก็ใช้ชีวิตในบ้านที่อบอุ่นตั้งแต่เล็ก ยิ่งหวาดกลัวเข้าไปใหญ่”แม่บ้านหลิวเอาแต่รำพึงรำพัน พอหันกลับไปก็เห็นอวี่เจ๋อนั่งนํ้าตานองหน้าอยู่บนโซฟาแม่บ้านหลิวรีบพูดขอโทษ “ป้าขอโทษนะอวี่เจ๋อ ป้าพูดมากเกินไป คนแก่แล้วก็ขี้บ่นแบบนี้แหละ”
