เผยใบหน้า แค่ภาพด้านหลังบวกกับชื่อหลิวอวี่เจ๋อสามตัวนี้ ก็รับประกันยอดขายได้แล้ว ดังนั้นแม้ทุกคนจะรู้อยู่แก่ใจว่าไม่มีใครสามารถสัมภาษณ์หลิวอวี่เจ๋อได้ แต่ก็ยังนำชื่อและภาพด้านหลังซึ่งคิดไปเองว่าเป็นหลิวอวี่เจ๋อ ใส่ไว้ที่หน้าปกหนังสืออย่างไม่รู้สึกเบื่อหน่ายความเคยชินอย่างหนึ่งของหลิวอวี่เจ๋อก็คือการรวบรวมนิตยสารและหนังสือพิมพ์ต่างๆ โดยเฉพาะหนังสือพิมพ์และนิตยสารที่อยู่ในมุมอับไม่มีคนอ่าน เขากลับซื้อในระดับที่มากเกินควร งานที่เขาต้องทำทุกวันคือค้นหาบางสิ่งอยู่ท่ามกลางกองนิตยสารและหนังสือพิมพ์นั่น ไม่มีใครอธิบายได้ว่าเขากำลังทำอะไร เมื่อผ่านไปแต่ละวัน บ่อยครั้งที่สามารถหยิบเศษกระดาษจากห้องทำงานอวี่เจ๋อได้สิบกว่ามัด สิ่งนี้ทำให้คนเก็บของเก่าดีใจมาก เพราะเขารู้ว่าขอแค่มาถึงเจ๋ออวิ๋นกรุ๊ปก็มักจะกอบโกยได้มากมายทุกวันที่หนึ่งของเดือน จะเป็นวันที่ผู้จัดการใหญ่ของบริษัทลูกแต่ละแห่งมารายงานข้อมูลเรื่องทำงาน วันนี้ผู้จัดการเหยากับผู้จัดการหลินที่รับผิดชอบเว็บไซต์โซเชียลกับเว็บไซต์วีดิโอ มักจะสมองว่างเปล่าเหมือนนํ้าค้างเกาะเนื่องจากทั้งสองมักเผชิญกับคำถามเดียวกัน “หาเจอหรือยัง?”ตอนที่เห็นพวกเขาส่ายหน้าพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย อวี่เจ๋อก็ถอนหายใจอย่างอดไม่ได้ แม้จะไม่พูดอะไร แต่มักทำให้ทั้งสองรู้สึกว่าตัวเองไร้ความสามารถ เพราะพวกเขายึดกุมสื่อไว้ในมือ แต่กลับหาคนๆ เดียวไม่เจอเพื่อแสดงออกว่าตัวเอง
