ไหลทะลักเข้าท่วม ทุกสิ่งทุกอย่างจมลงสู่ได้นํ้าในพริบตาเหลือเพียงแต่ความว่างเปล่า!อวิ๋นอี้ฟานยังคิดอยากจะช่วยตัวเอง เช่น ยื่นกู้เงินจากธนาคาร เอาที่ดินชานเมืองทางตะวันออกไปคํ้าประกัน แต่ธนาคารก็ไม่รับ
ไม่ว่าเขาจะรับประกันว่าชั้นอื่นไม่มีปัญหาอย่างไร แต่ก็ไม่มีใครเชื่อท่ามกลางเสียงประณามที่โหมซัดเข้ามา นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าตัวเองไร้พลังและตัวเล็กนิดเดียว หลายอย่างที่เขาเคยพูดไปก่อนหน้าถูกนำมาขึ้นพาดหัวข่าว คนที่เคยคล้อยตามคำพูด คนที่เขาพูดอะไรไปก็ทำตามบัดนี้หายไปไม่เหลือเลยสักคนโทรศัพท์บนโต๊ะดังขึ้น เป็นสายที่โทรเข้ามาทวงหนี้ “ประธานอวิ๋น ถ้ายังไม่คืนสี่สิบเก้าล้าน อีกหน่อยจะกลายเป็นร้อยล้านแล้วนะครับ!”ร้อยล้านงั้นเหรอ? เขาคำนวณว่าหลังร้อยล้านมีเลขศูนย์กี่ตัว เลขศูนย์จำนวนนับไม่ถ้วนราวกับฟองอากาศ ลอยวนอยู่เต็มหัวไปหมด
พลันฟองอากาศหนึ่งก็ถูกทำลาย ต่อมาก็ฟองอากาศที่สอง ฟองอากาศที่สามก็ถูกทำลาย แล้วเขาก็ล้มลงบนพื้น!
