ต้องแก้แค้น นี่คงเป็นนิสัยของคนบ้านหยูสินะครับ รู้ทั้งรู้ว่าอวิ๋นเฉียวกับจือซ่านรักกันด้วยใจจริง แต่พ่อก็ทำให้พวกเขาต้องแยกจากกันแค่เพราะผลประโยชน์ของตัวเอง เอาชีวิตของคนอื่นมา แล้วก็เอาความแค้นไปลงที่อวิ๋นเฉียว เขายอมชดใช้เงินให้ แต่พ่อก็ยังไปบีบให้อวิ๋นตั่วต้องย้ายโรงเรียน พ่อคิดว่าผมอยากจะเป็นลูกของพ่อเหรอคิดว่าผมอยากใช้แซ่หยูนี่เหรอ? ถ้าผมเลือกได้ผมไม่มีวันเลือกเกิดมาในครอบครัวแบบนี้ ไม่มีวันเลือกเกิดมาเป็นลูกของพ่อหรอก!”“ดี ถ้าอย่างนั้นก็ดี!” หยูอี้ซินโมโหจนตัวสั่น “ในเมื่อเป็นแบบนี้ แกก็ไม่ต้องมาเป็นลูกของฉัน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปฉันจะไม่ให้เงินแก ฉันจะทำให้แกได้รู้ว่าถ้าแกไม่ได้ใช้แซ่หยู คนอื่นจะยังมองแกเป็นคนอยู่ไหม! อย่าคิดว่าเป็นลูกแล้วจะมาขู่ฉันได้ ผู้หญิงในโลกนี้ ใครๆ ก็อยากจะมีลูกชายกับฉันทั้งนั้น!”“ใช่ครับ ผมรู้ว่าพ่อมีผู้หญิงคนอื่นอีก! ชีวิตนี้พ่อมีผู้หญิงมากมาย แต่จะมีสักกี่คนที่รักพ่อจริงๆ พวกเธอแค่รักเงินของพ่อ คิดๆ ดูแล้วแม้แต่ตอนที่พ่อตายคงไม่มีแม้แต่สักคนที่จะร้องไห้เสียใจจากใจจริง พวกเธอมีแต่จะดีใจฉลองที่ในที่สุดพ่อก็ตายสักที!”หยูอี้ซินคว้าที่ทับกระดาษบนโต๊ะโยนใส่ลูกชายของตัวเอง และเพราะเทียนอี้ไม่ได้หลบ จึงทำให้ที่ทับกระดาษโดนหน้าผากของเขาเต็มๆ เลือดสดๆไหลลงมาเป็นทางผู้เป็นพ่อผงะไป ไม่คิดว่าลูกชายของตัวเองจะไม่ยอมหลบผู้อำนวยการสวี่รีบเอาผ้าเช็ดหน้าสะอาดๆ ออก
