มาปิดแผลให้เทียนอี้
พร้อมกับพยายามจะโน้มน้าว “เป็นพ่อลูกกันแท้ๆ มีอะไรทำไมไม่คุยกันดีๆเทียนอี้รีบขอโทษพ่อเร็วเข้า แค่ขอโทษก็จบแล้ว เธอเองก็รู้ว่าแต่ไหนแต่ไรมาเขารักเธอมากที่สุด!”แต่เทียนอี้ก็ผลักเขาออก “นาจาเลาะกระดูกคืนพ่อ เฉือนเนื้อคืนแม่ ชีวิตของผม พ่อเป็นคนให้มา ต้องคืนอะไรให้พ่อบ้าง เลือดนี่ถือว่าผมใช้หนี้ให้ ถ้าคิดว่ายังไม่พอก็บอกมาได้เลย”หยูอี้ซินจ้องลูกชายเขม็ง “แกพูดอะไรของแก?”“ถ้าไม่พูด ผมจะถือว่าผมชดใช้ให้หมดแล้ว นับตั้งแต่นี้ไป เราตัดพ่อตัดลูกกัน”เทียนอี้เดินไปที่ประตู ผู้อำนวยการสวี่ก็เข้ามารั้งไว้ แต่ก็ถูกเขาผลักออก“ปล่อยให้เขาไป ฉันจะรอดูว่าออกจากบ้านหยูไปแล้วเขาจะยังมีชีวิตอยู่ได้สักกี่วัน!” หยูอี้ซินตะโกนลั่น
——————————————
