พอขับรถไปได้ครึ่งทาง โทรศัพท์ของอวี่เจ๋อก็ดังขึ้น อวี่เจ๋อจึงส่งโทรศัพท์ให้น้องสาว “ช่วยพี่รับหน่อยสิ”อวี่ซีมองชื่อบนหน้าจอ เห็นว่าเป็นชื่ออวิ๋นเฉียว “ฮัลโหล อวิ๋นเฉียว พวกเราอยู่บนถนนด้วยกัน พวกนายถึงแล้วเหรอ?”อวิ๋นเฉียวไม่ได้พูดไร้สาระกับเธอ เขาพูดตรงประเด็นทันทีว่า “พี่ชายเธอล่ะ?”อวี่ซีรู้สึกว่านํ้าเสียงของอวิ๋นเฉียวดูร้อนใจ ไม่เหมือนกับอวิ๋นเฉียวที่เอ้อระเหยลอยชายอยู่เป็นปกติ ในใจของเธอจึงโกรธเล็กน้อย แต่วันนี้เป็นวันดีไม่คุ้มที่จะโมโหเพราะเรื่องเล็กน้อยแบบนี้ เขาพูดเพียงว่า “ขับรถอยู่ข้างๆฉัน”“ให้เขาพูดสายหน่อย”เสียงของอวิ๋นเฉียวเหมือนกินลูกกระสุนมา มันพุ่งออกมาเม็ดแล้วเม็ดเล่าอวี่ซีส่งโทรศัพท์ให้อวี่เจ๋อ “เขาจะให้พี่พูดสาย”อวี่เจ๋อใส่หูฟังแล้วพูดว่า “อวิ๋นเฉียว ฉันเอง”“นายอยู่ไหน?”อวี่เจ๋อมองไปรอบๆ ไม่มีตึกไหนที่เป็นสัญลักษณ์ได้ เขาทำได้เพียงบอกไปคร่าวๆ“บอกตำแหน่งโดยรวมมา” อวิ๋นเฉียวพูด“เดี๋ยวฉันส่งตำแหน่งไปให้นาย”อวี่เจ๋อวางโทรศัพท์ แล้วให้อวี่ซีส่งตำแหน่งให้อวิ๋นเฉียว ประมาณห้านาทีหลังจากนั้นรถของอวิ๋นเฉียวก็มาขวางอยู่ตรงหน้าพวกเขา อวิ๋นเฉียวลงจากรถอวี่เจ๋อลดกระจกลงแล้วถามว่า “นายมาทำไม?”อวิ๋นเฉียวยิ้มเบาๆ ก้มหัวเล็กน้อยให้หลิวห้าวตงกับฟางผิงที่อยู่ด้านหลังถือว่าเป็นทักทายแล้ว จากนั้นก็พูดกับอวี่เจ๋อว่า “นายนั่งรถมากับฉัน ให้อวี่ซีขับรถไปโรงแรมก่อน”อวี่เจ๋อยังไม่ทันได้พูดอะ
