ไรก็โดนอวิ๋นเฉียวดึงลงจากรถแล้ว“นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?”“นายขึ้นรถ ขึ้นรถแล้วฉันจะบอกนาย”อวิ๋นเฉียวให้อวี่เจ๋อขึ้นรถตัวเอง แต่หลังจากขึ้นรถแล้วเขาก็ไม่ได้พูดอะไรกับอวี่เจ๋อ และเลี้ยวรถขับไปทางบ้านอวี่เจ๋อทันที“กลับมาทำไมกัน? อวิ๋นเฉียว นายกำลังทำบ้าอะไรกันแน่?” อวี่เจ๋อคิดมาตลอดว่าอวิ๋นเฉียวอยากจะทำให้ตนงุนงงบางทีพวกเขาอาจจะมีความคิดบางอย่างที่ไม่ดีก็ได้“ถามหน่อย หนังสือเดินทางของนายอยู่ไหน อยู่ที่บ้านหรือมหาวิทยาลัย?”“เอาหนังสือเดินทางไปทำไม?” อวี่เจ๋อเริ่มไม่เข้าใจ แต่ก็นึกขึ้นได้ถึงสิ่งที่ตนพูดอวิ๋นตั่วบ่อยๆ รอให้เขาว่างเขาจะไปเที่ยวกับเธอ อวิ๋นตั่วบอกสถานที่ไว้แล้วแต่ก็ตัดใจไปไม่ได้ เพราะจะรอไปพร้อมเขา พอนึกแบบนี้ก็รู้สึกว่าที่อวิ๋นเฉียวถามหาหนังสือเดินทาง ก็พอจะดูออกได้จากสิ่งนี้ “อยู่ที่มหาวิทยาลัย”อวิ๋นเฉียวขับรถมุ่งหน้าไปที่มหาวิทยาลัย จนกระทั่งถึงหอพัก “นายไปเอาหนังสือเดินทางมาเถอะ”อวี่เจ๋อเดินขึ้นชั้นบนไป เปิดประตูหอพัก อวิ๋นเฉียวหยิบกระเป๋าเดินทางมาใบหนึ่ง เก็บเสื้อผ้าอวี่เจ๋อยัดใส่เข้าไป แล้วอวี่เจ๋อก็มาห้ามเขาไว้ “นี่ลูกพี่ฉันมีเสื้อผ้าอยู่ไม่กี่ตัว ทำกับมันดีๆ หน่อยได้ไหม?”อวิ๋นเฉียวไม่สนใจ และถามเขาว่า “เอกสารสำคัญล่ะ เอาเอกสารสำคัญไปด้วย”อวี่เจ๋อหยิบซองเอกสารใบหนึ่งออกมา ให้อวิ๋นเฉียวดูอวิ๋นเฉียวดูแล้วก็ถาม “เอกสารสำคัญอยู่นี่หมดแล้วใช่ไหม?”อวี่เจ๋อรู้สึกว่าสีหน้าท่
