วันต่อมาเป็นวันที่มีเมฆมากวันหนึ่ง มีลมพัดอ่อนๆ แม้จะไม่ชัดเจนมากแต่ก็ดีมากแล้วสำหรับฤดูร้อนที่อบอ้าวเช่นนี้ นี่เป็นอากาศดีที่พบได้ยากฟางผิงมีความสุขมาก รู้สึกว่าสภาพอากาศแบบนี้เป็นความช่วยเหลือจากสวรรค์ เธอพูดขึ้นว่า “คงรู้ว่าวันนี้เป็นวันหมั้นของอวี่เจ๋อ สวรรค์เกรงใจไม่ทำให้สภาพอากาศแย่เกินไปนัก!”อวี่ซีพูดหยอกล้อแม่ “เทพฉวี่เหวินซิงของลูกชายแม่ลงมายังโลกมนุษย์พอเขามีความเคลื่อนไหวอะไร สวรรค์ก็ให้ความร่วมมือเขาหมดเลยเหรอ?”นี่เป็นครั้งแรกที่หลิวห้าวตงใส่ชุดสูท ผูกเน็คไทด์ รู้สึกปรับตัวไม่ได้นิดหน่อย เขาดึงเน็คไทด์ที่อยู่บนคอไม่หยุด “แม่เขาพูดถูก ถ้าเหมือนกับเมื่อสองวันก่อน ใครจะกล้าใส่ชุดสูทแบบนี้กัน ใส่แล้วต้องคันไปทั้งตัวแน่”“ก็ร้อนอยู่ในบ้านแค่แปบเดียวเอง รอให้ถึงโรงแรมก็ได้ตากแอร์แล้ว ร้อนซะที่ไหนกันล่ะ!” อวี่ซีพูดพออวี่เจ๋อเปลี่ยนชุดเสร็จแล้วเขาก็ออกมา อวี่ซีก็ตกตะลึง “ที่เรียกว่าบัณฑิตหน้าขาว ก็เป็นแบบพี่นี่แหละ!”“ลูกชายแม่ ยอดเยี่ยมไปเลยจ้ะ!” ฟางผิงก็ภูมิใจเช่นกัน“ถูกต้องค่ะ ลูกชายแม่ยอดเยี่ยมมาก ดังนั้นพ่อกับแม่ก็ไม่ต้องรู้สึกตํ่าต้อยนะ ยืดเอวตรงขึ้นมาค่ะ!” อวี่ซีพูดขึ้น“เจียงหนานบอกว่าจะช่วยติดต่อศิลปินวาดทรายให้ผมคนหนึ่งเพื่อจะแสดงในงาน อวี่ซีลองโทรถามดูหน่อยสิ เขาจะไปโรงแรมเอง หรือจะให้พวกเราไปรับ” อวี่เจ๋อถาม“ได้ค่ะ” อวี่ซีตอบรับ แล้วโทรหาเจียงหนานโทรศัพท์จากเฉินอวี้ก็ด
