สิ้นวาจาของจ้าวหนิง อย่าว่าแต่สือชงและอู๋เซ่าเชินที่ตื่นตะลึง กระทั่งจางจงฉีที่นั่งเงียบเชียบดุจไร้ตัวตน ยังต้องตวัดสายตามองมาด้วยความประหลาดใจ
อู๋เซ่าเชินแค่นเสียงเย้ยหยันทันควัน “ที่ว่าการเมืองเยี่ยนผิงเหยียบหัวกองบัญชาการของพวกเรามาเนิ่นนานเท่าใด คดีใหญ่โตหรือผลประโยชน์อู้ฟู่ล้วนถูกพวกมันฮุบไปสิ้น ไม่เคยมีผู้ใดพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินเรื่องนี้ได้ เจ้าเป็นเพียงจงฉีระดับหกขั้นรอง…”
ยังไม่ทันสิ้นประโยค สือชงพลันยกมือปราม นัยน์ตาจ้องเขม็งไปยังจ้าวหนิง “จ้าวจงฉีมีหนทางรั้งคดีนี้ไว้ ไม่ให้พวกมันฉกชิงไปได้จริงๆ หรือ”
ในฐานะผู้บัญชาการสูงสุดแห่งกองบัญชาการทหารลาดตระเวนเมือง วาจาของอู๋เซ่าเชินที่ว่าพวกเขาถูกขี่คอข่มเหง แม้เป็นสัจธรรม ทว่าทุกถ้อยคำกลับกรีดลึกดุจคมดาบ ทิ่มแทงศักดิ์ศรีของคนเป็นหัวหน้าจนยับเยิน
วันนี้ลูกน้องโดนคนของที่ว่าการเมืองเยี่ยนผิงซ้อมปางตาย ซมซานกลับมาร้องทุกข์ หวังพึ่งบารมีเขาให้ไปทวงแค้นกู้หน้า แม้สือชงจะสั่งลั่นกลองรวมพล ทำทีขึงขังราวจะไปเปิดศึกแตกหัก ทว่าก้นบึ้งหัวใจย่อมรู้แจ้ง ต่อให้บุกไปถึงถิ่นศัตรู เต็มที่ก็แค่ยืนเถียงกันจนหน้าดำหน้าแดง หาได้สร้างความสั่นสะเทือนอันใดไม่ หนำซ้ำอาจโดน
