ษัทตัวเอง ยี่สิบสองหลังแบบนั้น กระโดดลงแม่นํ้าหวงเหอก็คงจัดการไม่หมดเมื่อคิดๆ ไปแล้ว อวิ๋นอี้ฟานก็รู้สึกว่ามีเรื่องใหญ่สองเรื่องในหัวแบบนี้ เขารับไม่ไหวจริงๆ เขาหลับตาลง บอกตัวเองว่านอนพักสักหน่อย บางทีตื่นขึ้นมาอาจจะหาทางแก้ปัญหาเจอ!แน่นอนว่ามันเป็นฝันดี แต่พอตื่นทุกอย่างก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนไป พนักงานเริ่มทยอยมาทำงาน ทุกคนดูเหมือนจะได้ยินข่าวลืออะไรมา เช่นนั้นก็มักจะยืนจับกลุ่มคุยกันในห้องนํ้าชา หัวหน้าแต่ละแผนก พอเห็นเขา การพูดการจาก็ดูแตกต่างไปจากเมื่อก่อนอวิ๋นอี้ฟานไม่เคยรู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็วแบบนี้มาก่อนเลย เหมือนแค่พริบตาเดียวก็ถึงเวลาบ่ายสามแล้ว แต่ผู้ช่วยเหวินก็ยังไม่ปรากฏตัว เขาไม่สามารถจะแกล้งทำเป็นสงบได้อีกต่อไป เริ่มลุกขึ้นเดินกลับไปกลับมาในห้องทำงาน พยายามที่จะเตือนตัวเองในใจ ผู้ช่วยเหวินไม่มีทางหักหลังเขา พวกเขาทำงานด้วยกันมาหลายปี และเขาเองก็ให้ความสำคัญกับอีกฝ่ายเสมอ!แต่ทำไมจนตอนนี้ฝ่ายนั้นก็ยังไม่ปรากฏตัว เขาหาเหตุผลดีๆ ไม่ได้เลยสักข้อหรือว่ายังไม่ได้ขายออกไป? เขาตกอยู่ในสถานการณ์ยํ่าแย่แล้ว แม้จะยังไม่ได้ขายก็น่าจะส่งข่าวอะไรมาบ้าง ไม่ใช่เงียบหายไปเลยแบบนี้!———————————————
