ดต่อร้านรับซื้อให้ผมที บอกเขาไปว่าราคาน่ะคุยกันได้ แต่ผมต้องการเงินสด พรุ่งนี้มาพบผมก่อนบ่ายสาม พอคุณมาถึง ให้คนที่ไม่รู้เรื่องออกไปก่อน แล้วค่อยคุยกัน!”“ครับ!” ผู้ช่วยเหวินมองอวิ๋นอี้ฟานด้วยความเห็นใจ ระยะเวลาสั้นๆ แค่ไม่กี่สิบวันกับความพยายามทำเอาอีกฝ่ายดูแก่ลงไปมากอวิ๋นอี้ฟานทิ้งตัวลงพิงเก้าอี้ สะสางเอกสารต่างๆ ของบริษัท เห็นๆ ว่าหยูอี้ซินต้องการให้เขาตกอยู่ในวิกฤตทางการเงิน กดเขาให้ตํ่าลง ดูว่าเขาจะสามารถทนรับการขาดทุนได้มากแค่ไหน จากนั้นก็ค่อยๆ กินตัวเองไปทีละนิดหยูอี้ซินไม่ได้ต้องการที่ดินผืนที่เขาชอบ เพราะเท่านั้นยังไม่สามารถเติมเต็มความทะเยอทะยานของเจ้าตัวได้ ที่ฝ่ายนั้นต้องการคือชนะเป็นเจ้า แพ้เป็นโจร ต้องการให้เขายอมศิโรราบลงต่อหน้าพรุ่งนี้หากใช้หนี้เรียบร้อยแล้วก็ยังเหลืออีกหนึ่งจุดอ่อน เรื่องจินหูเองก็ไม่สามารถยืดเยื้อต่อไปได้แล้ว ถ้าหากยืดออกไป ลูกค้าจะต้องระแวงสงสัย เมื่อถึงตอนนั้นเรื่องไม่จริงก็จะกลายเป็นจริง แม้จะได้รายงานที่บอกว่าของได้มาตรฐาน แต่ก็เกรงว่าคนจะไม่เชื่ออีกแล้วในเมื่อเรื่องตอนนี้มีหยูอี้ซินคอยบงการ นั่นก็เชื่อได้ว่าห้องที่จินหูนั้นไม่มีปัญหาแน่ ประเด็นคือรายงานแผ่นนั้นมันออกมาได้ยังไง เห็นได้ชัดว่ามีคนถูกฝ่ายนั้นซื้อตัวไป แต่ว่าแล้วคนคนนั้นเป็นคนของฝ่ายตรวจสอบหรือคนของบริษัทเขากันแน่? ถ้าเป็นคนจากฝ่ายตรวจสอบก็จัดการได้ง่ายหน่อย กลัวก็แต่จะเป็นคนของบริ
