อวิ๋นอี้ฟานคิดถึงเรื่องพวกนี้แล้วก็ขนลุกขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ขนลุกตั้งชันทั้งตัว หากอี้ซินใช้ลูกไม้ตุกติกลับหลังเขาจริงละก็คงไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แน่ ยิ่งเขาคิดก็ยิ่งรู้สึกเรื่องมันร้ายแรงนัก“นายไปเช็คหน่อยสิว่าบริษัทเฟยซู่ที่ให้พวกเรายืมเงิน ใครเป็นคนอยู่เบื้องหลัง?” เขาเรียกผู้ช่วยเหวินมาอีกรอบผู้ช่วยรู้สึกอึดอัดใจ ทำไมต้องตรวจสอบบริษัทนี้ด้วย?“รีบไปจัดการ!” เขาสั่ง“ครับ!”ผู้ช่วยออกไปแล้ว ในใจของเขาได้แต่ภาวนาอยู่เงียบๆ ได้แต่หวังว่าทั้งหมดนี้จะเป็นแค่เรื่องบังเอิญ ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับอี้ซิน ไม่น่าจะเกี่ยวหรอกมั้ง? จื่อซ่านประสบอุบัติเหตุรถยนต์เป็นอุบัติเหตุ อวิ๋นเฉียวได้ชดใช้ในสิ่งที่เขาทำแล้ว เขาได้ชดเชยค่าเสียหายแล้ว แต่เมื่อนึกถึงพวกข่าวลือในวงการธุรกิจของอวี่อี้ซินขึ้นมา เขาก็อดสั่นสะท้านไม่ได้จะให้เรื่องรั่วไหลไม่ได้เด็ดขาด! หากรั่วไหลออกไป ความน่าเชื่อถือของสกุลอวิ๋นคงพังทลาย ผลที่จะตามมายิ่งไม่ต้องพูดถึงเสียงโทรศัพท์ที่โต๊ะดังขึ้น เสียงสดใสของอวิ๋นตั่วดังอยู่ในสาย “พ่อคะวันนี้หนูกับแม่ไปลองชุดหมั้น พ่อว่างไหมคะ?”“อ่อ ต้องขอโทษจริงๆ นะลูกรัก วันนี้พ่อยังมีเรื่องต้องจัดการ” เขาพยายามให้นํ้าเสียงฟังดูผ่อนคลาย “ลูกไปกับแม่สองคนเหรอ?”“อวี่เจ๋อก็ไปด้วยค่ะ”“ชุดของพ่อก็ให้อวี่เจ๋อช่วยลองแทนพ่อแล้วกัน พ่อว่าหุ่นของพ่อก็ไม่ต่างจากเขาเท่าไหร่”อวิ๋นตั่วหัวเราะดังอยู่ในสาย “พ่ออายบ้างไห
